แสงแดดสาดส่องกระทบเปลือกตา ซูมู่เอียงศีรษะหลบอย่างไม่รู้ตัว
สว่างเกินไปแล้ว
เขาขมวดคิ้วลืมตาขึ้น ภาพตรงหน้าคือแสงสีทองเจิดจ้า.......
แสงอาทิตย์ส่องผ่านกระจกของกระเช้าลงมาตรง ๆ ทำให้ทั้งห้องโดยสารสว่างจ้า
ซูมู่ยกมือบังแดด ค่อย ๆ พยุงตัวลุกขึ้นนั่ง
เมื่อคืนขดตัวนอนอยู่ท่ามกลางกองสัมภาระ ท่านอนไม่ค่อยสบายนัก ทำให้คอเมื่อยเล็กน้อย แต่สภาพร่างกายดีมาก จิตใจก็ปลอดโปร่ง......หลังจากเลเวลเพิ่มเป็น 2 สภาพโดยรวมของร่างกายเหมือนก้าวขึ้นไปอีกขั้น
เขาเหลือบดูเวลาในระบบ
09:34
นอนไปสี่ชั่วโมงเศษ
ซูมู่ขยี้ขมับ กวาดสายตาดูจำนวนคนที่มุมขวาบนของแชนแนลตามความเคยชิน
892 คน
ตัวเลขนี้ทำให้เขาชะงักไปชั่วขณะ
เขาจำได้ว่าก่อนนอนครั้งแรกมีคน 903 คน หลังจากเผชิญฝูงค้างคาวประหลาดโจมตีช่วงหลังเที่ยงคืน บวกกับอากาศหนาว เขาคิดว่าอย่างน้อยต้องตายไปหนึ่งถึงสองร้อยคน เพราะกระเช้าเลเวล 1 มีแค่ 10 เกราะ แรงปะทะของพวกค้างคาวประหลาดแม้แต่ละครั้งจะสร้างความเสียหายน้อย แต่สะสมไปเรื่อย ๆ ทั้งคืนก็มากพอจะทุบกระเช้าให้พังได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงค้างคาวประหลาดชั้นยอดนั่น
ตายไปแค่ 11 คนได้ยังไง?
เขาขมวดคิ้ว
หรือจะบอกว่าช่วงหลังเที่ยงคืน พวกค้างคาวประหลาดพวกนั้น มุ่งเป้ามาที่ตัวเขาเพียงคนเดียว?
ตัวเองแค่อัปเกรดกระเช้า ไม่ได้ทำเรื่องชั่วช้าอะไรที่สวรรค์ลงโทษผู้คน ทำไมถึงดึงความเกลียดชังมาใส่ตัว?
แต่พอลองคิดดูอีกที การปรากฏตัวของค้างคาวประหลาดชั้นยอดก็ชวนพิศวงอยู่ไม่น้อย ค้างคาวประหลาดธรรมดามีอยู่ทุกหนแห่ง แต่ระดับหัวหน้า น่าจะมีเหตุผลบางอย่างถึงได้ปรากฏตัว