“ทางทหารมีวิธีตรวจสอบการสื่อสาร ตอนที่อยู่ใกล้หน่วย เลยไม่กล้าติดต่อนาย พอส่งข้อความไปเมื่อไหร่ สัญญาณอาจถูกจับได้ ตอนนี้ระยะห่างมากพอแล้ว ปลอดภัยแล้ว”
ซูมู่เหลือบมองข้อความแวบหนึ่ง ไม่ตอบกลับ เขารอข้อความต่อไปของเธอ
“ฉันถูกนักล่าจับตามองอยู่ เขาไล่ล่าฉันมานาน จากรอบนอกเขตมืดไล่ตามมาจนถึงที่นี่ ตอนแรกนึกว่าต้องตายแน่ ต่อมาเห็นหน่วยทหารหน่วยนี้เคลื่อนไหวอยู่แถวนี้ เลยหลบอยู่ริมเขตตรวจจับของพวกเขา คนนั้นเกรงกลัวหน่วยนี้ ไม่กล้าเข้าใกล้เกินไป แต่ก็ไม่ยอมไปไหน เขาเฝ้าอยู่รอบนอก คอยหาโอกาส”
คิ้วของซูมู่ขมวดขึ้นเล็กน้อย
“แล้วทำไมไม่แสดงตัว? อยู่กับพวกเรายังปลอดภัยกว่าหลบเองอีก”
อีกฝ่ายเงียบไปหลายวินาที แล้วตอบกลับ “เหตุผลที่เขาจับตามองฉัน เพราะฉันมีของที่เขาต้องการ ถ้าฉันแสดงตัว เขาอาจไม่สนอะไรแล้วบุกเข้ามาแย่ง ตอนนั้นพวกนายจะต้องปกป้องฉัน กลับกลายเป็นฝ่ายตั้งรับ”
ซูมู่คิดสักครู่แล้วถามต่อ “ของชิ้นนั้น... นายก็ต้องการของที่อยู่กับเขาเหมือนกัน?”
“ใช่ ฉันพบวัตถุประหลาดชิ้นหนึ่งในโบราณสถานแห่งหนึ่งในเขตมืด ครั้งนั้นเขาจู่โจมฉัน ฉันรักษาวัตถุประหลาดชิ้นนั้นไว้ได้ แต่เขาแย่งของอีกหลายชิ้นในโบราณสถานไป อย่างน้อยสองชิ้น ระดับไม่ต่ำ”