ซูมู่รับยาแก้พิษมา เงยหน้าดื่มจนหมด แล้วส่งขวดเปล่าคืนให้หล่อน
สีหน้าของเขาค่อยๆ เปลี่ยนจากขาวซีดเป็นขาวเซียว จากขาวเซียวเป็นขาวอมชมพู
ลมหายใจของเขาเริ่มนิ่งขึ้น มือไม่สั่นอีกต่อไป
เขาแสดงได้ดีมาก
เฉินจวินเดินออกมาจากหลังต้นไม้ใหญ่ หิ้วเป้ที่อ้วนตุ๊กๆ และถือถุงของในมือ ยืนอยู่ข้างหลังซูมู่
สีหน้าเขาไร้อารมณ์ใดๆ แต่ดวงตาของเขาเปล่งประกายในความมืด
เขามองดูซูมู่ที่หน้าซีดและร่างกายที่สั่นเทา ริมฝีปากขยับราวกับจะพูดอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูด
เขาก้มลงวางเป้ไว้ข้างเท้า
กลางค่าย ไป๋หลิ่วซีลุกขึ้นยืนจากพื้น
ขาของหล่อนยังสั่น มือของหล่อนยังสั่น แต่หล่อนลุกขึ้นยืนได้
เหล่าเว่ยเก็บโล่ที่พังจนใช้การไม่ได้จากพื้น จ้าวเฉิงสอดดาบถังกลับเข้าฝัก อาชีก้มเก็บเศษกล่องโลหะ เสี่ยวจิ่วอุ้มกระถางดอกไม้ สีของดอกไม้ในกระถางเปลี่ยนจากสีม่วงเข้มกลับเป็นสีม่วงเข้มอีกครั้ง
ทั้งห้าคนยืนรวมกัน เหมือนต้นไม้ห้าต้นที่ถูกพายุฝนทำลาย กิ่งก้านหักร่วง ลำต้นเอนเอียง แต่รากยังคงฝังแน่นในดิน
ทุกคนต่างคิดว่าซูมู่และไป๋หลิ่วซีได้รับบาดเจ็บสาหัส ทั้งคู่ต้องแลกด้วยความสูญเสียครั้งใหญ่เพื่อฆ่าราชาซอมบี้
ไม่มีใครรู้ว่าบาดแผลของซูมู่เป็นของปลอม และสิ่งที่เขาสูญเสียคือศูนย์
พลังของเขายังเหลืออยู่เกือบครึ่ง ยาของเขายังมีอีกมาก สายเลือดทองคำในร่างกายของเขายังคงไหลเวียนช้าๆ พร้อมที่จะระเบิดพลังได้ทุกเมื่อ