ซูมู่รับรู้ได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของแรงเร่งอันบางเบา รางของกระเช้ากำลังปรับทิศทาง เส้นเหล็กกล้าด้านหน้าโค้งอ้อมช่องแตกของกำแพงเมือง แล้วทอดยาวมุ่งออกไปนอกเมือง
ในแชนแนลเริ่มมีคนตื่นตัว
“กระเช้ากำลังเลี้ยว......มันจะพาเราออกจากเมือง”
“มันรอให้กำแพงเมืองแตกก่อนถึงจะปล่อยพวกเราออกไปงั้นเหรอ?”
“ฉะนั้นสามวันที่วนอยู่ในเมือง ก็เพื่อรอให้พวกสิ่งประหลาดบุกทลายกำแพงเมืองสินะ”
“แล้วพอออกไปแล้วล่ะ? ข้างนอกเต็มไปด้วยพวกนั้น!”
ไม่มีใครตอบคำถามนั้นได้ แต่ทุกคนก็เข้าใจสิ่งเดียวกัน......กระเช้าลำนี้ไม่ได้ปกป้องพวกเขา แต่กำลังตั้งเส้นตายหนึ่งเส้นให้พวกเขา
จะรอดชีวิตออกไปได้หรือไม่หลังจากสิ่งประหลาดทลายเมือง ต่างหากที่เป็นบททดสอบที่แท้จริง
ซูมู่ยืนอยู่ริมหน้าต่าง นิ้ววางบนขอบหน้าต่าง สายตาล็อกไปยังช่องแตกของกำแพงเมืองด้านหน้าที่ใกล้เข้ามาทุกขณะ
ความเร็วของกระเช้าพุ่งขึ้นอย่างมั่นคง จากการคดเคี้ยวอย่างเชื่องช้าเมื่อครู่กลายเป็นการเร่งตรงแบบชัดเจน เขารู้สึกได้ถึงแรงดึงที่ค่อย ๆ ผลักตัวเองไปข้างหน้า เหมือนสายธนูที่เต็มกำลังกำลังสะสมพลัง
เขาสูดลมหายใจลึก ๆ ปรับสายเลือดทองคำให้อยู่ในสภาพพร้อมปลุกใช้ได้ทุกเมื่อ คำสั่งอัญเชิญทวนยาวแขวนอยู่ริมขอบจิตสำนึก แค่คิดเพียงหนึ่งครั้งก็จะอยู่ในมือทันที
สภาพตอนนี้ของเขาถือว่าไม่เลว......แม้เพิ่งจบศึกกับบอสกิลด์ไปไม่นาน แต่ฟื้นฟูร่างกายได้เร็วมาก สถานะ“กำลังวิวัฒน์”ของสายเลือดทองคำก็ไม่ได้ฉุดรั้งความไวปฏิกิริยาของเขา