ซูมู่พลิกดูในมือครู่หนึ่ง จากนั้นก็ยกให้หลินอวี่เวยดู “ของที่นายได้มาคือสิ่งนี้หรือเปล่า”
หลินอวี่เวยชำเลืองมองแล้วส่ายหน้า “ไม่ใช่”
ซูมู่เก็บหุ่นเชิดแทนตัวลงในกระเป๋า โอกาสป้องกันการโจมตีถึงตายสามครั้ง... สำหรับนักล่าแล้ว นี่คงเป็นหนึ่งในเหตุผลสำคัญที่เขาสามารถเพ่นพ่านในเขตมืดได้นานขนาดนั้น... ไพ่ตายปกป้องชีวิตที่กันการโจมตีถึงตายได้สามครั้ง เพียงพอให้เขารอดพ้นจากภยันตรายส่วนใหญ่
แต่ในการต่อสู้เมื่อครู่ ไพ่ใบนี้ถูกใช้จนหมดแล้ว เถาวัลย์ของเสี่ยวจิ่วไม่ใช่การโจมตี “ครั้งเดียว” แต่เป็นการบดขยี้ต่อเนื่องนับร้อยนับพันครั้ง หุ่นเชิดแทนตัวกันได้ครั้งแรก ครั้งที่สอง แต่กันครั้งที่ร้อย ครั้งที่สองร้อยไม่ได้
ซูมู่มองไปยังสิ่งของชิ้นที่สอง
นั่นคือกระบอกโลหะทรงกลมขนาดเท่าฝ่ามือ สีขาวเงินทั้งอัน ผิวสลักลวดลายละเอียดเต็มไปหมด คล้ายตราผนึกโบราณบางอย่าง
ปลายกระบอกด้านหนึ่งมีหน้าต่างโปร่งใสสำหรับสังเกต มองผ่านเข้าไปเห็นข้างในว่างเปล่า... ไม่ใช่ ไม่ได้ว่างเปล่าทีเดียว ก้นกระบอกมีสารโปร่งแสงคล้ายอำพันเป็นชั้นบางๆ เปล่งประกายวาววับภายใต้แสงจันทร์
[หีบพันธสัญญา (สีม่วง)]
[ประเภท: วัตถุประหลาด/ภาชนะ]
[ผล: สามารถบรรจุสิ่งมีชีวิตได้หนึ่งตน และทำพันธสัญญานายบ่าวกับมัน สิ่งมีชีวิตที่ถูกบรรจุจะเชื่อฟังเจตจำนงของเจ้าของอย่างสมบูรณ์ ไม่อาจขัดขืน]