เขาจำได้ว่าเมื่อสิบนาทีก่อน ตัวเลขนี้ยังอยู่ที่แปดร้อยกว่า หมายความว่าในเวลาสั้น ๆ แค่สิบนาที มีคนตายไปเกือบร้อย
และอัตราการตายยังเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
ซูมู่ขมวดคิ้ว แม้แต่กระเช้าระดับสามของเขา ความทนทานก็ลดลง แม้จะไม่เร็วนัก... จาก 99% เหลือ 96% ใช้เวลาเกือบยี่สิบนาที... แต่อัตรานี้ก็เร็วกว่าเมื่อก่อนมาก ถ้าแนวโน้มเป็นแบบนี้ ความหนาแน่นของมอนสเตอร์ยังเพิ่มขึ้น ความทนทานของเขาก็จะลดลงเร็วขึ้นเรื่อย ๆ เช่นกัน
ความรุนแรงนี่มันเกินไปหน่อย
เขาไม่ได้กังวลเรื่องตัวเอง กระเช้าระดับสามมีเกราะ 100 หน่วย บวกกับซองลูกธนูและปืนพก เอาตัวรอดถึงรุ่งเช้าได้ไม่ยาก แต่คนอื่นล่ะ?
ในแชนแนล พวกกระเช้าระดับหนึ่ง ระดับสอง มีเกราะแค่สิบกว่าหน่วยหรือไม่กี่สิบหน่วย เจอการโจมตีระดับนี้คงทนได้ไม่นาน
ซูมู่เหลือบมองจำนวนคนอีกครั้ง
หกร้อยแปดสิบเจ็ด
ตายไปอีกยี่สิบกว่าคน
คิ้วเขาขมวดแน่นขึ้น ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ก่อนฟ้าสาง คนที่รอดชีวิตบนเส้นเคเบิลนี้คงไม่ถึงหนึ่งในสิบ
แต่ขณะที่ความคิดนี้ผุดขึ้นมา...
หมอกหนาทึบด้านนอกก็พลันสลายหายไป
ไม่ใช่ค่อย ๆ จาง แต่หายวับไปในพริบตา ราวกับมีใครเปิดม่านออก
รูม่านตาของซูมู่หดเกร็ง
เขาเห็นแล้ว
เมืองถ่านอัสดง
ไม่ใช่แค่เมืองถ่านอัสดง