ซูมู่ขมวดคิ้ว
ตามตรงแล้ว การบินเป็นความสามารถที่ไม่เลวเลย หากใช้ได้อย่างเหมาะสม ไม่ว่าจะเป็นการสอดแนม สำรวจเส้นทาง ล่อมอนสเตอร์ ถอนตัว... ในหลายสถานการณ์มันสามารถสร้างประโยชน์ที่คาดไม่ถึง แต่ปัญหาคือ เด็กสาวคนนี้ตอนนี้ยังฝีมือห่วยเกินไป แค่ร่อนยังไม่นิ่งเลย อย่าว่าแต่เอามาใช้ต่อสู้
แล้วที่สำคัญ เธอแบกใครไปด้วยไม่ได้ ความสามารถบินที่พาคนอื่นไปด้วยไม่ได้แบบนี้ ไม่ช่วยอะไรเขาโดยตรงเลยสักนิด
แต่ที่เธอบอกว่าจะไม่เคลื่อนไหวไปด้วยกัน แค่ตามห่าง ๆ อยู่ข้างหลัง... อันนี้ก็ทำให้เขาไม่มีเหตุผลจะปฏิเสธแรง ๆ ได้ เขาไม่ต้องรับผิดชอบอะไรกับเธอ ไม่ต้องรอ ไม่ต้องย้อนกลับไปช่วยตอนเธอเจออันตราย เธอจะตามหรือเปล่า ก็ไม่มีผลอะไรกับเขาเลย
ซูมู่ไม่พูดอะไร หมุนตัวเดินต่อไปข้างหน้า
ด้านหลัง เสียงฝีเท้าดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ ระยะห่างมากกว่าเดิมไปอีก ประมาณ 20 เมตร ไม่ใกล้ไม่ไกล เหมือนจงใจรักษาระยะห่างไว้
ซูมู่ไม่ได้หันกลับไป
เขาเหลือบดูแผนที่ ระยะทางถึงตำแหน่งหีบสมบัติทองคำ ยังเหลืออีกราวหนึ่งกิโลเมตร ด้วยความเร็วตอนนี้ อีกประมาณ 20 นาทีก็ถึง
เขาเร่งฝีเท้า แต่ในการเลือกเส้นทาง เริ่มตั้งใจเดินเข้าไปยังเขตที่มีมอนสเตอร์หนาแน่น
ไม่ใช่เพราะเขาอยากล่ามอนสเตอร์... ถึงแม้การล่ามอนสเตอร์จะเพิ่มค่าประสบการณ์ได้จริง... แต่เขาอยากดูว่า เด็กสาวคนนี้มีความมุ่งมั่นมากแค่ไหนกันแน่