หลังประกาศเดิมพันจบ โจวเหย่ก็ยังเถียงกับคอมเมนต์อยู่นานกว่าสามชั่วโมง จนกระทั่งหอพักตัดเน็ต เขาถึงจำใจต้องหยุดไลฟ์
พอไลฟ์จบ เซียวหยางก็รีบเข้ามาหาทันที “โจวเหย่ นี่นาย... เมื่อกี้พูดจริงเหรอ? จะไต่ขึ้นแรงก์เอสจริง ๆ เหรอ?”
“แน่นอน” โจวเหย่าเปิดตู้เก็บของแล้วเก็บข้าวของ “พรุ่งนี้เช้าฉันจะกลับบ้านไปไลฟ์ พวกนายอย่าลืมกดติดตามแล้วส่งหัวใจให้ด้วยล่ะ”
“นายไม่เห็นต้องไปด่ากับพวกเกรียนคีย์บอร์ดในเน็ตพวกนั้นเลย...”
“นายไม่เข้าใจหรอก” โจวเหย่ายืดตัวตรง มองเซียวหยาง “พวกมันจะด่าฉันก็ได้ แต่ห้ามพาดพิงคนอื่น แล้วก็ห้ามลากเกมซีเอสเข้ามาเกี่ยวด้วยเด็ดขาด!”
“เออ ๆ ฉันนี่แหละผิดเองที่เป็นห่วงนาย” เซียวหยางกลอกตา หยิบแปรงสีฟันบนโต๊ะแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป
โจวเหย่ามองแผ่นหลังของเซียวหยาง อ้าปากเหมือนจะพูดอะไร แต่กลับไม่รู้ว่าควรพูดอะไรดี
อยาก...เป็นมนุษย์จัง
……
“แม่? พ่อล่ะ?”
โจวเหย่านั่งรถกลับบ้านที่หลางฝาง พอเปิดประตูเข้าไปก็เห็นหลิวกุ้ยหลันผู้เป็นแม่นั่งดูโทรทัศน์อยู่คนเดียว
“เสี่ยวเหย่? ทำไมจู่ ๆ ถึงกลับมาล่ะ?”
โจวเหย่กุมขมับ “ผมบอกในกลุ่มวีแชตแล้วไงว่าจะกลับมาช่วงวันชาติจีน!”
“เอ่อ...” หลิวกุ้ยหลันกลอกตาไปมา “แล้วกินข้าวหรือยัง?”
“ยังเลย ผมนั่งรถรอบแปดโมงเช้ามา หิวจะตายแล้ว ตอนนี้ที่บ้านมีอะไรกินบ้าง?” พูดพลางโจวเหย่ก็เดินไปทางห้องครัว
“งั้นออกไปกินข้างนอกสิ หรือไม่ก็สั่งอาหารเดลิเวอรี”
“หือ?” โจวเหย่ชะโงกหน้า “พวกแม่ไม่ได้ทำกับข้าวเหรอ?”
“แม่กับพ่อออกไปกินข้าวข้างนอกตอนเที่ยง มีคนเลี้ยง” หลิวกุ้ยหลันมองนาฬิกา “ใกล้ถึงเวลาแล้ว แม่ลงไปก่อนนะ กินให้อิ่มล่ะ!”
โจวเหย่ได้แต่มองแม่เดินออกจากบ้านไปพร้อมกระเป๋าอย่างงุนงง
“เดี๋ยวก่อนแม่! เงินค่าครองชีพเดือนนี้ยังไม่ได้ให้ผมเลยนะ! ผมไม่มีเงินติดตัวแล้ว!”
ทว่าเสียงตอบกลับที่ได้รับมีเพียงประตูบ้านซึ่งปิดลงอย่างเย็นชา
โจวเหย่ทำอะไรไม่ได้ นอกจากต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกินเอง แล้วกลับเข้าห้องนอนเปิดคอมเริ่มไลฟ์
“โอเคทุกคน วันนี้เป็นวันแรกของการไต่ขึ้นแรงก์เอสภายในเจ็ดวันของสตรีมเมอร์นะครับ กดติดตามแล้วส่งหัวใจให้กันด้วย เดี๋ยวสตรีมเมอร์สอนเล่นปืนสไนเปอร์ให้”
ไลฟ์เพิ่งเริ่ม คนดูก็แห่เข้ามากว่าร้อยคนในพริบตา ล้วนเป็นพวกเกรียนที่ยังเถียงกันไม่สะใจเมื่อคืน
【นี่สตรีมเมอร์ที่ด่ากันไฟแลบเมื่อคืนเหรอ?】
【ขำว่ะ ใครมันจะมาดูแกเล่นซีเอสวะ】
【สตรีมเมอร์ นายเฟิงเฟยไปแล้ว!】
“เฮ้ เพื่อน ประโยคนี้พูดไม่ถูกนะ อะไรคือเฟิงของสตรีมเมอร์บินไปแล้ว? เฟิงของสตรีมเมอร์บินไม่ได้หรอก” โจวเหย่ยักไหล่ “หรือเฟิงของนายบินได้? ถ้าเฟิงของนายบินได้ ถึงจะเรียกว่าผิวเหลืองจริง ๆ งั้นเหรอ?”
【ไอ้เ...】
“มา ๆ แอดมินห้อง แบนมันให้ที!”
แน่นอนว่า ตอนนี้โจวเหย่เป็นแค่สตรีมเมอร์ตัวเล็ก ๆ ไม่มีแอดมินห้องหรอก เขาทำได้แค่เข้าไปหาไอดีแล้วแบนเองหลังบ้าน
แต่ไม่เป็นไร อยู่ข้างนอกสิ่งสำคัญคือศักดิ์ศรี!
เหมือนที่พ่อแม่พูดกับเขาอยู่เสมอ หลางฝางก็คือปักกิ่ง ปักกิ่งก็คือหลางฝาง!
มีแอดมินห้องหรือไม่ไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือความฮึกเหิม!
หัวเราะพูดคุยกัน พลันเถ้าธุลีปลิวว่อน
โจวเหย่เหลือบมองแผงสถานะ ยอดผู้ชมจากกระแสถกเถียงพุ่งขึ้นถึง 12,306 แต้มแล้ว เพราะช่วงสองวันนี้ไลฟ์เถียงกับคนดูอย่างหนัก
อีกนิดเดียวก็จะได้รางวัลการันตีขั้นต้นแล้ว จะสุ่มสักรอบดีไหม?
โจวเหย่ลุกไปล้างหน้าที่ห้องน้ำ มองตัวเองในกระจกที่มีคิ้วคมดุจดาบและดวงตาเป็นประกาย แล้วตะโกนลั่นว่า “ออกมาให้ได้!”
ฟึ่บ ๆ ๆ!
ท้องฟ้าสีครามกับเมฆขาว ท้องฟ้าสีครามกับเมฆขาว...
แสงสีทองวาบ!
【เหนือขีดจำกัดมนุษย์: มนุษย์ผู้หนึ่งตรวจดูมีดอัญมณีกลางถนนใหญ่เอวัน จนนำไปสู่ผลลัพธ์ต่อเนื่องที่คาดเดาไม่ได้
ผลลัพธ์: สติปัญญา +5 หลังตรวจดูมีดสั้นเสร็จ จะได้รับโบนัสท่าขยับตัว 2 วินาที และพยายามหลบหนีการจับกุม】
ขีดจำกัดมนุษย์? ดีไวซ์เหรอ?
นั่นมันบิดาแห่งการใช้เครื่องจักรไม่ใช่หรือไง?
ไม่เลว ๆ เสียดายที่โบนัสน้อยไปหน่อย แถมเอฟเฟกต์ของคุณสมบัติก็ธรรมดามาก
โจวเหย่ขมวดคิ้ว ไม่สิ ทำไมรู้สึกเหมือนจะได้รางวัลการันตีขั้นต้นนะ?
อีกอย่าง เขาดูการแข่งขันมาตั้งมากมาย จะมีนักกีฬาอาชีพคนไหนไปตรวจดูมีดอัญมณีกลางถนนใหญ่เอวันกันล่ะ?
แรงก์ซีพลัสยังไม่ทำแบบนั้นเลย เข้าใจไหม?
ช่างเถอะ มีดีกว่าไม่มี
เขาเทแต้มกระแสถกเถียงทั้งหมดลงค่าสะท้อนกลับ แล้วกลับไปนั่งเตรียมเริ่มเล่น
【ไหนบอกว่าจะขึ้นแรงก์เอสไง? สตรีมเมอร์ไปไหนแล้ว? หนีไปแล้วเหรอ?】
“ตอนนี้แหละ จะทำให้พวกแกได้รู้ว่าอะไรเรียกว่าโหดเหี้ยม!”
เกม เริ่ม!
บังเอิญว่าแผนที่ที่สุ่มได้คืออินเฟอร์โน แผนที่ที่ต้องอาศัยจังหวะมากที่สุดในเกมซีเอส
น่าเสียดายที่แม้โจวเหย่จะได้คุณสมบัติของดีไวซ์มา แต่ไม่ได้แนวทางการเล่นแผนที่อินเฟอร์โนของทีมเอช่วงพีกมาด้วย จึงต้องพึ่งตัวเองล้วน ๆ
“ฮัลโหล ๆ มีไมค์ไหม?”
“มีไมค์ ๆ” เสียงเพี้ยนแบบรัสเซีย
พอเข้าเกม ทุกคนก็ทักทายกันตามขั้นตอนมาตรฐาน
เมื่อแน่ใจว่าทั้งห้าคนมีไมค์ โจวเหย่ที่เริ่มฝั่งที ก็จัดชุดควันกับแฟลชขึ้นมา
“มา ๆ พวกนายบุกบี ฉันไปแอบวางระเบิดที่เอ”
พอหมดเวลานับถอยหลัง โจรทั้งสี่ก็พุ่งไปข้างหน้าอย่างไม่ลังเล มุ่งมั่นสุดกำลัง ทุ่มสุดตัว เสี่ยงเป็นเสี่ยงตาย และพร้อมเผชิญหน้าศัตรูอย่างองอาจ...
พูดให้เข้าใจง่าย ๆ คือโดนอีกฝั่งดักยิงตายทั้งสี่คนตรงทางกล้วย
ส่วนตอนนั้นโจวเหย่าเพิ่งเดินมาถึงบันไดวน
“เฮ้ย เขียว นายขวางฉันทำไม!”
“นายต่างหากที่บังปากกระบอกปืนฉัน...”
โจวเหย่ไม่หวั่นไหวต่อความสำเร็จ ไม่เศร้ากับความพ่ายแพ้ เปิดฉากมาหนึ่งต่อห้า ก็แค่เรื่องปกติเท่านั้น
“ไม่ใช่เพื่อน พวกเราสี่คนบุกบี แล้วนายคนเดียววิ่งไปเอทำไม?”
“ไอ้บ้าเอ๊ย!”
โจวเหย่กำลังจะสบถออกมา ทันใดนั้นหัวแมลงวันก็โผล่พรวดออกมาจากมุมบันได
เพี๊ยะ!
สะดุ้งเฮือก
【ผู้บุกเบิกอันดับหนึ่งแห่งสวนฮวาฟาน ท่านปู่วัว ใช้ปืนกลอกยิงเฮดช็อตสังหาร ซากุระจิมะ ไม ฉันรักเมียฉัน】
เมื่อถูกเปิดเผยตำแหน่งแล้ว โจวเหย่ก็เริ่มเคลื่อนไหวทันที ถือมีดพุ่งไปยังระเบียงชั้นสอง
เขากระโดดโลดเต้นไปถึงจุดวางระเบิด เพิ่งวางระเบิดเสร็จ อีกฝั่งก็กรูกันมาจากทุกทิศทุกทาง
สองหมัดยากจะต้านสี่มือ สุดท้ายโจวเหย่ก็ถูกฝั่งซีทีที่เชื่อมมาจากคอกม้าฟาดจนหมุนเป็นลูกข่าง พ่ายแพ้อย่างน่าเสียดาย
“เสียดาย ๆ อีกนิดเดียวเองเพื่อน”
โจวเหย่กลอกตา คิดในใจว่ารอบนี้ก็ต้องพึ่งตัวเองอีกแล้ว
รอบที่สองไม่มีอะไรให้พูดถึง ทั้งทีมไม่ใส่เกราะ ถือปืนกลอกพุ่งไปข้างหน้า สุดท้ายก็ปล่อยให้อีกฝ่ายสนุกกับการไล่ยิงด้วยปืนผึ้งน้อย
【กากจริง ๆ แค่นี้ยังอยากขึ้นแรงก์เอส? รีบกลับบ้านไปเล่นเกมอื่นเถอะ】
【เลิกเล่นไปเถอะ กลับไปเกมวาลอแรนต์แล้วไปรังแกมือใหม่ดีกว่า】
【สตรีมเมอร์ไอ้โง่ ในเกมวาลอแรนต์คนแบบนี้ก็โดนยำเหมือนกัน】
“ใจเย็น ๆ” โจวเหย่โบกมือ “สตรีมเมอร์กำลังสะสมพลังอยู่ เข้าใจไหม? เหมือนอุลตร้าแมนก่อนปล่อยท่าไม้ตาย ก็ต้องโดนซ้อมก่อนเหมือนกัน”
เกมที่สาม โจวเหย่ซื้อปืนเดเซิร์ตอีเกิล แล้วยืนเฝ้าปากทางฝั่งโจร
ซีทีเพิ่งวาบผ่านทางเชื่อม
ปัง!
【ผู้บุกเบิกอันดับหนึ่งแห่งสวนฮวาฟาน ท่านปู่วัว ใช้ปืนเดเซิร์ตอีเกิลยิงเฮดช็อตสังหาร ซากุระจิมะ ไม ฉันรักเมียฉัน】
“สวย เพื่อน ยิงสวย!”
“เห็นไหม! ปืนสไนเปอร์ราคา 700!” โจวเหย่ตะโกนอย่างตื่นเต้น แต่ที่มากกว่านั้นคือความตกใจกับปฏิกิริยาตอบสนองของตัวเอง
ค่าปฏิกิริยา 87 ให้ความรู้สึกแตกต่างจากตอนที่มีค่า 81 เมื่อวานอย่างสิ้นเชิง
เพิ่มขึ้นแค่ไม่กี่แต้มแท้ ๆ แต่กลับทำให้โจวเหย่รู้สึกเหมือนตั้งค่าความไวเมาส์ไว้ที่ 20,000 ดีพีไอ
ถ้าปฏิกิริยาตอบสนองเต็มหลอดล่ะ? นั่นยังเรียกว่ามนุษย์อยู่ไหม? หรือจะเหนือขีดจำกัดมนุษย์จริง ๆ?
โจวเหย่เลียมุมปาก แล้วเริ่มขยับไปทางกล้วย
ขยับไปพลาง เล็งคุมจุดไปพลาง
“มา ๆ บุกบี พวกนายคอยยิงสนับสนุน”
เพื่อนร่วมทีมทั้งสี่คนย่ำเท้าเบาตามหลังโจวเหย่าไป จนถึงแผ่นไม้
โจวเหย่ายืนหันหน้าเข้ากำแพงตรงแผ่นไม้ แล้วสลับมีดฟันไปสองสามทีเพื่อสะสมโบนัสท่าขยับตัว อิกัวดาลา! จากนั้นก็ยิงหัวแมลงวันที่เล็งอยู่ตรงแปลงดอกไม้ตายคาที่
【ผู้บุกเบิกอันดับหนึ่งแห่งสวนฮวาฟาน ท่านปู่วัว ใช้ปืนเดเซิร์ตอีเกิลยิงเฮดช็อตสังหารผู้ใช้ 1372364】
“บุก ๆ ๆ!”
เพื่อนร่วมทีมถือปืนบิซอนกับปืนการี ตะโกนว่า “บุกบี บุกบี” แล้วกรูกันเข้าไปบดขยี้ผู้เล่นฝ่ายป้องกันคนสุดท้ายของจุดบีอย่างง่ายดาย
【ผู้บุกเบิกอันดับหนึ่งแห่งสวนฮวาฟาน ท่านปู่วัว ใช้ปืนเดเซิร์ตอีเกิลยิงเฮดช็อตสังหาร แล้วเขาจะถือปืนสไนเปอร์ไปทำไม?】
เมื่อเสียงเฮดช็อตใสกังวานดังขึ้นเป็นครั้งสุดท้าย รอบนี้ก็ชนะอย่างสบาย ๆ
“โอเคทุกคน ต่อจากนี้พวกนายจะได้เห็นความโหดเหี้ยมของฉัน”
พูดจบ โจวเหย่ก็ล้วงปืนเอดับเบิลยูพี | อาซิมอฟออกมาจากกระเป๋า