ไป๋อวี๋กดเข้าไปยังคอลัมน์สตรีมเมอร์ดาวรุ่ง
เธอพบว่าคอลัมน์สตรีมเมอร์ดาวรุ่งที่ว่านั้น คล้ายกับแพลตฟอร์มแบ่งปันเรื่องราวส่วนตัวสาธารณะ เปิดให้สตรีมเมอร์พูดคุยกับแฟนคลับในช่วงที่ไม่ได้ไลฟ์
เป็นช่องทางเพิ่มจำนวนแฟนคลับ
นอกเหนือจากนี้ ไป๋อวี๋ยังไม่เห็นว่ามีประโยชน์อย่างอื่น
ถ้ามีแค่นี้ ถึงกับต้องใช้คะแนนจ้างกองปั่นกระแสมาเล่นงานเธอเลยเหรอ?
ไป๋อวี๋ไม่เข้าใจ
จนกระทั่งมีแฟนคลับส่งข้อความส่วนตัวมาหา เธอจึงถามอีกฝ่ายไปตามสัญชาตญาณ
“หม่าม้าของอวี๋เป่า: อวี๋เป่าขาดหม่าม้าไม่ได้จริง ๆ ด้วย”
ไป๋อวี๋: “……”
“หม่าม้าของอวี๋เป่า: แค่ก ๆ อวี๋เป่าคงไม่คิดว่าพวกเขาแย่งชิงกันเพราะคอลัมน์นี้อย่างเดียวหรอกนะ?”
หรือไม่ใช่ล่ะ?
“หม่าม้าของอวี๋เป่า: ผู้ทำภารกิจแข่งขันกันดุเดือดมาก โดยเฉพาะพวกที่มีคนหนุนหลัง การรับรองเป็นสตรีมเมอร์ดาวรุ่งก็เป็นแค่บันไดให้พวกเขาไต่ขึ้นไปเอง อ้อ อวี๋เป่าลองดูนี่สิ (ไฟล์บีบอัด TXT)”
“นี่คือแผนผังการกระจายอำนาจของกิลด์ผู้ทำภารกิจ น่าจะช่วยเธอได้”
ระหว่างผู้ทำภารกิจด้วยกันยังมีกิลด์อีกเหรอ?
ไป๋อวี๋เพิ่งรู้ว่าตัวเองเสียค่าอินเทอร์เน็ตไปสองชั่วโมงอย่างเปล่าประโยชน์
“หม่าม้าของอวี๋เป่า: ถึงกิลด์จะไม่เห็นหัวคนตัวเล็ก ๆ อย่างฉัน แต่อวี๋เป่ามีแววมากนะ ไม่แน่ว่าพวกเขาอาจมาหาเธอก็ได้ โดยเฉพาะคนที่จ้างกองปั่นกระแสมาเล่นงานเธอ รู้ไหมว่าเขาเป็นใคร?”
“ใครเหรอ?”
“คนของกิลด์เลือดแดงระดับซี ได้ยินว่าเป็นน้องสาวของประธานสาขากิลด์เลือดแดง”
“เก่งมากไหม?” ไป๋อวี๋เปิดไฟล์บีบอัดที่อีกฝ่ายส่งมาอ่าน
“กิลด์ระดับซีเลยนะ แปลว่าประธานกิลด์อย่างน้อยก็เป็นผู้ทำภารกิจระดับบี แข็งแกร่งมาก สรุปคือเธอต้องระวังตัวไว้”
ไป๋อวี๋ตอบกลับอย่างจริงจังเมื่อได้รับความห่วงใย “ฉันจะระวัง”
“อวี๋เป่าคิดว่าจะเข้าดันเจี้ยนอีกทีเมื่อไหร่?”
“ยังไม่ได้คิดเลย ขอพักสักสองสามวันก่อน”
ถึงจะบอกว่าจะพักสองสามวัน แต่ไม่ถึง 3 วัน ไป๋อวี๋ก็อดใจอยากเข้าดันเจี้ยนอีกครั้งไม่ไหว