แสงแดดยามเช้าของวันแรกแห่งฤดูร้อนเบียดเสียดเข้ามาผ่านช่องม่าน หวู่เหยากระทืบอยู่ข้างๆ แคปซูลโฮโลแกรม ค่อยๆ เรียงถุงน้ำเลี้ยงชีพสามเดือนลงในช่องด้านข้างทีละถุง
เมื่อเตรียมทุกอย่างเสร็จ เธอก็นอนลงในแคปซูลโฮโลแกรมอย่างสบายใจ พอฝาปิดลง เสียงอึกทึกจากภายนอกก็ไม่สามารถรบกวนเธอได้อีก
ฤดูร้อนนี้ เธอจะล็อกตัวเองในแคปซูลโฮโลแกรม ท่องไปในโลกเกมโฮโลแกรมเพื่อชดเชยร่างกายและจิตใจที่ถูกงานบดขยี้ให้หายดี
ม่านแสงสีฟ้าอ่อนแผ่ขยายขึ้นตรงหน้า ในกล่องจดหมายมีอีเมลที่ยังไม่ได้อ่านยี่สิบสามฉบับ — ตอนนี้กลายเป็นยี่สิบสี่ฉบับแล้ว
เธอข้ามโฆษณาขยะเหล่านั้น คลิกเปิดอีเมลล่าสุดจาก[???]โดยมีหัวข้อว่า:
[คำเชิญเข้าร่วมทดสอบแบบจำกัดของ《เอลเดอร์แลนด์: ดวงจันทร์นิรันดร์》]
หวู่เหยาผุดคิ้ว เกมอะไรกันเนี่ย เธอไม่ได้จองไว้สักหน่อย?
ภาพตัวอย่างในอีเมลขยายออกโดยอัตโนมัติ หญิงสาวผมสีเงินยืนอยู่บนยอดหอคอยสูงใต้ดวงจันทร์เต็มดวง แสงจันทร์สาดส่องลงมาจากเบื้องบน สีเงินสว่างไสวไปทั่วทั้งหอคอย คทาในมือของหญิงสาวเปล่งประกายแสงราวกับสายน้ำแห่งดวงดาว
ใต้หอคอยสูง เป็นทวีปแฟนตาซีสุดลูกหูลูกตา ป่าไม้สีเขียวมรกตแผ่ขยายราวกับพรมไปจนสุดขอบฟ้า ภูเขาไกลโพ้นปกคลุมด้วยหิมะ เงาร่างของสิ่งมีชีวิตที่คลุมด้วยเงาดำปรากฏขึ้นทีละตัว
ทุกเฟรมงดงามราวกับภาพวาดคอนเซ็ปต์อาร์ต
เธอเริ่มสนใจเล็กน้อย คลิกเปิดอีเมล
[ผู้เล่นหวู่เหยาที่รัก:
ยินดีด้วย! จากการวิเคราะห์โปรไฟล์เกมที่ผ่านมาของคุณ คุณได้รับเลือกให้เข้าร่วมการทดสอบแบบจำกัดแบบไม่ลบข้อมูลของ《เอลเดอร์แลนด์: ดวงจันทร์นิรันดร์》
ในเอลเดอร์แลนด์ คุณจะได้สัมผัสกับ:
โลกเปิดกว้างอย่างแท้จริง — ไม่มีเนื้อเรื่องหลักบังคับ ไม่มีกำแพงลม ตั้งแต่ป่าไม้สีเขียวมรกตไปจนถึงธารน้ำแข็งขั้วโลกเหนือ ทุกผืนดินเปิดกว้างสำหรับคุณ
ระบบเวทมนตร์อันล้ำลึก — คุณจะได้สัมผัสลมหายใจของธาตุ ถักทอคาถาของตัวเอง ตั้งแต่ผู้ฝึกหัดจนถึงผู้ควบคุมกฎ คุณจะสร้างตำนานเวทมนตร์ของตัวเอง
วิวัฒนาการของระบบนิเวศที่สมจริง — สิ่งมีชีวิตเวทมนตร์ถือกำเนิดและเติบโตที่นี่ เอ็นพีซีแต่ละตัวมีเส้นทางชีวิตที่สมบูรณ์ ทุกทางเลือกของคุณกำลังเปลี่ยนแปลงประวัติศาสตร์อย่างแท้จริง
ประสบการณ์โฮโลแกรมเต็มรูปแบบ — เทคโนโลยีเชื่อมต่อประสาทล่าสุด ซิงโครไนซ์ประสาทสัมผัสทั้งห้า 100% ปรับระดับความเจ็บปวดได้ อัตราการไหลของเวลา 1:24 (ในโลกจริง 1 ชั่วโมง = 24 ชั่วโมงในเกม)
...
ที่นี่ คุณจะกลายเป็นแสงจันทร์นิรันดร์ของเอลเดอร์แลนด์
สิทธิพิเศษเฉพาะผู้ทดสอบ:
ฉายาจำกัด[ดวงจันทร์นิรันดร์]
ของขวัญแพ็กทดสอบ: ไอเทมมหากาพย์สุ่ม×1, วัสดุก่อสร้างพื้นฐาน×100, วัตถุดิบอาหารพื้นฐาน×100, เมล็ดเวทมนตร์สุ่ม×10, เหรียญเงิน×100
การยืนยันเข้าร่วมถือว่ายอมรับ《ข้อตกลงผู้ใช้》และ《ประกาศความปลอดภัยการเชื่อมต่อประสาท》
[ดาวน์โหลดทันที] [เตือนภายหลัง] [ปฏิเสธคำเชิญ]]
หวู่เหยาเอามือลูบคางอย่างครุ่นคิด แล้วคลิก[ดาวน์โหลดทันที]โดยไม่ลังเล!
ความเร็วดาวน์โหลดรวดเร็วมาก หวู่เหยาไม่ต้องรอนานก็เข้าสู่ระบบได้สำเร็จ
ภาพตรงหน้าถูกดึงออกไปอย่างกะทันหัน ดวงจันทร์สีเงินสว่างลอยอยู่เหนือภาพตรงหน้า มันใหญ่โตเกินจินตนาการ ราวกับเอื้อมมือถึงกัน ลวดลายบนผิวของดวงจันทร์มองเห็นได้ชัดเจน
หวู่เหยาเงยหน้าชมงานอาร์ตของเกมด้วยความทึ่ง แค่ดวงจันทร์ในหน้าล็อกอินยังทำได้งดงามขนาดนี้ สิ้นเปลืองเงินจริงๆ
[ยินดีต้อนรับผู้เล่นเข้าสู่โลก กำลังสร้างการเชื่อมต่อประสาท...เชื่อมต่อสำเร็จ!]
[กำลังสุ่มสร้างค่าสถานะ...]
คลื่นสีน้ำเงินเข้มกระจายออกเป็นวงกว้าง ละอองแสงเล็กๆ ที่ถูกพัดพาไปสว่างขึ้นทีละจุด เธอก้มมอง ทางช้างเผือกทั้งเส้นหมุนวนช้าๆ ใต้เท้าของเธอ
ในความว่างเปล่าตรงหน้า อนุภาคแสงรวมตัวจากทุกทิศทุกทาง ดึงเป็นแผ่นฟิล์มแสงบางๆ จากนั้นพื้นผิวก็เรียบเนียน ขอบมีระลอกคลื่นเล็กน้อย ราวกับว่าจะสลายกลับเป็นละอองแสงเมื่อไหร่ก็ได้
กระจกแสงสะท้อนภาพของชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ สวมชุดเริ่มต้นของระบบ ด้านขวาคือแผงค่าสถานะโปร่งแสง ข้อมูลเด้งออกมาทีละบรรทัด
หวู่เหยามองตัวเองในกระจก ใบหน้าไม่เปลี่ยนแปลง ปลายคอเสื้อเชิ้ตสีขาวพอดีกับลำคอ ผ้าระยิบระยับอย่างนุ่มนวลใต้แสงดาว ตัดเย็บสะอาดและเรียบร้อย กางเกงขายาวสีดำเท่ห์ๆ เอวคาดเข็มขัดหนังสีดำ สวมรองเท้าบูทสั้น
ชุดที่เรียบง่ายมาก หวู่เหยาค่อนข้างพอใจ
[ผลการสร้างค่าสถานะพื้นฐาน]
[พลัง: 5 ความว่องไว: 4 ร่างกาย: 3 พลังเวท: 4]
[สติปัญญา: 1 การรับรู้: 3 เสน่ห์: 3 จิตตานุภาพ: 2]
[คะแนนรวม: 24]
[เข้าสู่เกม][จัดสรรใหม่]
หวู่เหยาจ้อง[สติปัญญา: 1]ที่แสบตานั้นอย่างเงียบๆ
"...นี่มันการสุ้มค่าอะไรกัน?"
ในฐานะเก๋าเกม เธอเดาได้ตามสูตรเกมว่าค่าสถานะเหล่านี้มีประโยชน์คร่าว ๆอะไร
ในฐานะผู้เล่นที่ตั้งใจเล่นเวทมนตร์ เธอต้องสุ่มให้พลังเวทและสติปัญญาเต็ม!
หลังจาก[จัดสรรใหม่]หลายครั้ง ในที่สุดเธอก็ได้กระดานในฝัน
[พลัง: 1 ความว่องไว: 1 ร่างกาย: 1 พลังเวท: 10]
[สติปัญญา: 8 การรับรู้: 1 เสน่ห์: 1 จิตตานุภาพ: 1]
พลังเวท 10 คือขีดจำกัดของการสุ่ม ไม่ใช่ขีดจำกัดของเธอ
ส่วนพลังและความว่องไวต่ำขนาดนี้จะส่งผลต่อการต่อสู้กับมอนสเตอร์ไหม?
ตลกสิ พูดอะไรกับนักเวทผู้สูงศักดิ์กัน!
[กรุณาป้อนชื่อตัวละคร]
"หวู่เหยา"
[ยืนยันชื่อตัวละคร: หวู่เหยา]
[เลเวล: Lv.0]
[ค่าประสบการณ์: 0/200]
[ฝ่าย: ไม่มี]
[ค่าชื่อเสียง: 0]
[กำลังโหลดโลก...]
[กำลังซิงโครไนซ์ประสาทสัมผัส...]
ภาพตรงหน้ามืดลงอีกครั้ง หวู่เหยาขยับร่างกายตามความเคยชิน รอให้เกมเริ่ม
แล้วเธอก็ได้กลิ่นควัน กลิ่นควันหนาที่มีกลิ่นยางไม้และน้ำมันดิน
เธอเบิกตาขึ้นอย่างกะทันหัน เชือกปอหยาบๆ พันรอบหน้าอกและท้องของเธอหลายรอบ มัดเธอไว้กับเสาหลัก เบื้องหน้าคือฟืนที่กองเรียงรายกัน เศษผ้าชุบน้ำมันห้อยอยู่บนกองฟืน ปลายผ้ากำลังเลียเปลวไฟ
นอกกองไฟ คือใบหน้าที่แตกต่างกันมากมาย ทุกคนมีตัวอักษรสีขาวโปร่งแสงลอยอยู่เหนือหัว ปากเหล่านั้นเปิดแล้วปิด เสียงพูดซ้อนทับกันถาโถมเข้ามา รวมกันเป็นเสียงตะโกนที่พร้อมเพรียง
"เผาแม่มด—"
"ชำระล้างปีศาจ—"
ปฏิกิริยาแรกของหวู่เหยาคือเปิดระบบเกมออกมา อินเทอร์เฟซระบบที่โปร่งใสทำให้รู้สึกปลอดภัยอย่างไม่มีใครเทียบ
ในความเทียมที่เกือบจะเหมือนจริงนี้ ปุ่มออกจากเกมเตือนเธอว่า นี่แค่เกม ไม่ได้ข้ามมิติ
หวู่เหยาเซฟเกมของตัวเองก่อนโดยไม่พูดพล่าม เกมนี้มีช่องเซฟแค่ช่องเดียว เธอไม่สามารถเซฟสามสิบสี่สิบช่องเหมือนเกมก่อนๆ ได้อีกต่อไป
[สร้างจุดเซฟแล้ว: แท่นเผานอกรีต]
หวู่เหยาล็อกแถบสถานะไว้ที่มุมซ้ายบน เธอสามารถเห็นค่าตัวเลขของตัวเองแบบเรียลไทม์ ค่าความเจ็บปวดตั้งไว้ที่ 10 โดยค่าเริ่มต้น
เปลวไฟยังคงลุกโชนอยู่ใต้เท้า แต่หวู่เหยาผ่อนคลายลงอย่างสมบูรณ์แล้ว อินเทอร์เฟซบทสนทนาของระบบกะพริบอย่างบ้าคลั่งตรงหน้าเธอ ราวกับทีวีเก่าที่สัญญาณไม่ดี
หืม? นี่คือบั๊ก?
ไม่สนใจ ขอดูแถบสถานะก่อน
[ค่าพลังชีวิต: 20/20]
[ค่าพลังเวท: 100/100]
[ค่าพลังกาย: 20/20]
[ค่าความอิ่ม: 100/100]
[สกิล: เวทมนตร์ Lv.1]
[เวทมนตร์: ลูกไฟ Lv.1]