หลิวจั๋วเอ่ยถามว่า “ก่อนหน้านี้ที่หมู่บ้านเถาฮวา มีคุณหนูรองสกุลฉินพำนักอยู่หรือไม่”
แม่นมชราสองคนนั้นสีหน้าตึงเครียดเล็กน้อย แท้จริงแล้วคือการมาสืบเรื่องของแม่นางน้อยจอมวุ่นนั่นเอง
สตรีนางหนึ่งรูปร่างสูงใหญ่เอ่ยขึ้นว่า “ใช่แล้ว ก็คนที่แอบอ้างผลงานทางการทหารแล้วถูกส่งมาอยู่ที่นี่ไง แปดปีผ่านไปถึงมารับตัวกลับ ทำไมหรือ คนก็ถูกรับกลับไปแล้วนี่ เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือ”
ดูท่าทางแล้วจะเป็นปัญหาที่สกุลฉิน
มิใช่ถูกแม่นางน้อยจอมป่วนนั่นจัดการจนเกินจะทนทานกระมัง
บัดนี้รู้สึกว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล จึงวิ่งมาสืบสวนเรื่องของแม่นางน้อยนั่น
แม่นมชราอีกนางหนึ่งผอมเล็กผอมน้อย พยักหน้าเห็นด้วย “ใช่แล้ว ๆ”
หลิวจั๋วถามอีกว่า “นางแต่งงานที่หมู่บ้านนี้หรือไม่”
แม่นมชราร่างสูงใหญ่ตอบว่า “อ๋อ ใช่ แต่งงานแล้ว”
คนทั้งหมู่บ้านยังไปกินงานเลี้ยงอีกต่างหาก
แม่นมชราร่างผอมเล็กก็เสริมว่า “ใช่แล้ว ๆ”
“เช่นนั้นนางแต่งกับผู้ใด” หลิวจั๋วรีบซักต่อไป
แม่นมร่างสูงใหญ่ตอบว่า “เหมือนจะแต่งกับทหารอะไรสักคนในค่ายทหารแดนเหนือ ไม่ใช่คนในหมู่บ้าน พวกเราเองก็ไม่รู้ชัดเจนนัก”
บุรุษของแม่นางน้อยนั่นเกี่ยวอะไรกับพวกนางด้วยเล่า ไม่ว่าจะเป็นแม่ทัพใหญ่หรือทหารกระจอก ไม่ว่าจะมีสถานะเช่นไร ล้วนมิใช่คนในหมู่บ้านอยู่ดี
ในสายตาของพวกนางแล้วไม่ได้แตกต่างกันเลย ยังสู้ซงเสวี่ยของแม่นางน้อยนั้นก็ไม่มีตัวตน โชคดีที่ซงเสวี่ยเองก็ถูกนำไปยังแดนเหนือด้วยแล้ว ไม่มารังควานสัตว์เลี้ยงในหมู่บ้านอีก
แม่นมชราร่างผอมเล็กพยักหน้าเร็วรี่ “ใช่แล้ว ใช่แล้ว”
หลิวจั๋วขมวดคิ้ว ดูเหมือนท่านใหญ่จะคาดการณ์ไว้ไม่ผิด
บุรุษที่คุณหนูรองแต่งด้วยนั้นหาใช่คนธรรมดา หากเป็นทหารแห่งค่ายทหารแดนเหนือ