"ดีเลย ดีเลย" เยี่ยนจือผงกศีรษะรัว "ข้าก็คิดเช่นนั้นเช่นกัน"
ว่าแล้วก็ลงมือทันที เยี่ยนจือพาบ่าวติดตามไปยังจวนสกุลโหยว
หว่านถังและฝูเซวียนย่อมตามไปด้วย
ฝูเซวียนยังคงไม่เอ่ยถามอะไรแม้แต่คำเดียว
ถึงจวนสกุลโหยว เยี่ยนจือกระโดดลงจากรถม้า เป็นคนแรกที่เดินไปเคาะประตู
ประตูใหญ่จวนสกุลโหยวเปิดออกอย่างรวดเร็ว นายประตูโผล่หน้าออกมา สีหน้าโศกเศร้า พอเห็นเยี่ยนจือก็รีบยิ้มออกมา
"คุณหนูสกุลเยี่ยนมาหรือนี่?"
เยี่ยนจือเอ่ยขึ้นทันที "ข้ามาหาเนี่ยนจวิน นางอยู่จวนหรือไม่? ข้าพาสหายมาหานางเล่น"
นายประตูตอบ "คุณหนูรองอยู่จวนขอรับ บ่าวจะเข้าไปแจ้งความก่อน เชิญคุณหนูทั้งหลายรอสักครู่"
ทุกคนรออยู่ครู่หนึ่ง จึงเห็นนายประตูออกมา
"เชิญคุณหนูทั้งหลายด้านใน คุณหนูรองรออยู่จวน"
เยี่ยนจือและคนอื่นๆ เข้าไปในจวนสกุลโหยว มีสาวใช้คนหนึ่งนำทางพวกนางไป
สาวใช้ไม่รู้จักฉินเจาซี จึงกวาดตามองนางหลายตา ด้วยความสงสัยใคร่รู้
ไม่นาน ทุกคนก็ตามสาวใช้มาถึงห้องของคุณหนูรองสกุลโหยว
ไม่พบพี่น้องผู้นั้นของเนี่ยนจวินอยู่ข้างใน เยี่ยนจือและพวกจึงโล่งใจได้เสียที
พวกนางไม่อยากพบเจอคนผู้นั้นอย่างยิ่ง เกรงว่าจะควบคุมตนเองไม่ให้ลงไม้ลงมือไม่ได้
มาถึงห้องของโหยวเนี่ยนจวิน นางกำลังอ่านหนังสืออยู่ หน้าตางามสงบเยือกเย็น รอบกายอบอวลด้วยกลิ่นอายหนังสือ
"อาจือ พวกเจ้ามาแล้วหรือ" โหยวเนี่ยนจวินเห็นสหายสนิทก็ยินดียิ่ง เดินเข้ามาคล้องแขนพวกนางด้วยรอยยิ้ม พาเข้านั่งในห้อง
เพียงแต่เมื่อโหยวเนี่ยนจวินเห็นฉินเจาซีก็ชะงักเล็กน้อย หันไปมองสหาย