ท่ามกลางความตื่นตระหนก นางยกกระบี่เปินเหลยในมือขึ้น แต่จะรวบรวมพลังปราณก็สายเกินไปแล้ว…
“เปรี้ยง—ครืนครั่น!!!!!”
แสงดาบสีเขียวพุ่งฟันลงมา พร้อมอานุภาพที่ไม่อาจต้านทาน!
เสียงระเบิดดังกึกก้อง ก่อนคลื่นเสียงครืนครั่นจะแผ่กระจายออกไป!
“กร๊อบ…กรึก…กร๊อบแกรบ!”
กระบี่เปินเหลยที่เลื่องลือว่าสังหารยอดฝีมือขั้นปรมาจารย์มาแล้ว ถูกฟันขาดกลางเล่ม เขาทำได้เพียงยกสองมือขึ้นรับปราณดาบ ร่างกายพลันส่งเสียงกระดูกแตกร้าว
หกตัวบริษัทเอ่าหั่นผสานกับดาบบูชาสายเลือด อานุภาพมิใช่แค่เพิ่มขึ้นเท่าตัว ชายหน้ากากอสูรร้ายมีสองมือเละเป็นเลือดเนื้อในเวลาอันรวดเร็ว แสงดาบสีเขียวยังคงไม่ลดทอนอานุภาพ ฟันเข้าใส่ร่างของเขา!
ในช่วงเป็นตาย เขาฝืนบิดตัวหลบ แสงดาบจึงฟันกระแทกลงบนเรือสำเภาใต้เท้าอย่างรุนแรง!
“พรวด!”
ชายหน้ากากอสูรร้ายกระอักเลือดคำหนึ่งใส่หน้ากากอสูรของตน ทั้งร่างถูกคมดาบฟันกระเด็นออกจากหัวเรือ ตกลงไปในสายน้ำเย็นเยียบของแม่น้ำ กระเซ็นเป็นระลอกคลื่น
“ตูมครืน—!!!”
เรือสำเภาสีดำถูกคมดาบฟันจนเกิดรอยแยกขนาดมหึมา!
รอยแยกทอดยาวจากหัวเรือไปจนถึงท้ายเรือ มวลน้ำจากแม่น้ำไหลทะลักเข้ามา
“ซ่า…”
เรือสำเภาทั้งลำเริ่มจมลงสู่กลางแม่น้ำอย่างช้า ๆ
เรือสำเภาสีดำลำนี้มีขนาดครึ่งหนึ่งของเรือสินค้านางฮุ้ย นับเป็นเรือยักษ์ขนาดกลางเช่นกัน เห็นได้ชัดว่าดาบของฉินฮั่นในครานี้ทุ่มกำลังถึงสองร้อยส่วน หากชายหน้ากากอสูรร้ายมิใช่นักฆ่าชั้นยอดผู้มีประสบการณ์ในยุทธภพโชกโชน คงถูกฟันขาดเป็นสองท่อนไปแล้ว!
ฉินฮั่นยืนถือดาบอยู่กับที่ อกกระเพื่อมขึ้นลง หอบหายใจราวกับวัว คมดาบเมื่อครู่เกือบดูดพลังปราณในร่างจนหมดสิ้น แต่บัดนี้จะเสียท่วงท่ามิได้ เขาจึงฝืนประคองร่างให้มั่นคง