ฉินฮั่นสอบถามเส้นทางไปวังวิญญาณครามที่เร็วที่สุดจากซูซิงเหออย่างละเอียดก่อนหน้านี้ และทราบว่าการเดินทางทางน้ำนั้นรวดเร็วกว่าการข้ามภูเขาอ้อมทางมากนัก ตอนนี้เขากำลังมุ่งหน้าไปยังท่าเรือแม่น้ำฉางเจียงที่ใกล้ที่สุด คิดจะนั่งเรือสินค้าไปเสฉวน
ขณะที่ฉินฮั่นกำลังเรียบเรียงข้อมูลและวางแผนอนาคตอยู่ในความคิด จู่ๆ ก็มีเสียงอาวุธปะทะกันอย่างดุเดือดและคำสบถดังมาจากป่าข้างหน้า
"เคร้ง… คร่าง…"
"ยัยตัวดี! ไอ้หนูบัดซบ!"
"ยายแก่บ้า!"
ฟังจากบทสนทนาแล้ว เห็นได้ชัดว่ามีคนกลุ่มหนึ่งกำลังประมือกันอย่างดุเดือด ฉินฮั่นร่อนลงบนพื้นเบาๆ มุมปากยกยิ้ม "ยุทธภพนี่ช่างวุ่นวายจริงๆ ก่อนหน้านี้ที่มากับสมาคมฟ้าดินก็เจอพวกปล้นทางไม่น้อย ข้าออกจากภูเขาตีกลองมาได้นานเท่าไรกัน ถึงได้เจอเรื่องแบบนี้อีก?" พูดพลางแววตาก็ฉายแววแปลกประหลาด "วันนี้อารมณ์ดี ถ้าเป็นสาวงามประสบเคราะห์ร้ายล่ะก็ ข้าอาจจะได้แสดงบทวีรบุรุษช่วยสาวงามก็เป็นได้"
เสียงพึมพำแผ่วเบา พลันปราณแท้ที่ฝ่าเท้าปะทุ ร่างกายวูบไหว ระหว่างทางทิ้งไว้เพียงสายลมใส พุ่งตรงไปยังต้นเสียง ไม่นานก็มาถึงลานกลางป่า
หาต้นไม้ใหญ่ใบดกได้ต้นหนึ่ง ย่อตัวลงเหยียบกิ่งไม้เบาๆ กระโดดขึ้นไปอย่างเงียบเชียบ ซ่อนตัวอยู่ภายใต้ร่มใบหนาทึบ สังเกตสถานการณ์การต่อสู้เบื้องล่าง
ณ ลานโล่ง หญิงชราผู้หนึ่งกับชายฉกรรจ์ถืออาวุธอีกกว่าสิบคนกำลังล้อมกรอบโจมตีชายหนึ่งหญิงสอง
หญิงสาวนางหนึ่งสวมชุดรัดรูปสีดำสนิท ชุดนั้นขับเน้นสัดส่วนร่างกายได้อย่างเต็มที่ เอวบางร่างน้อย ขาเรียวตรง ดุจมีเสน่ห์ดุดันแผ่ออกมาจากทุกส่วน