ภายในบ้านพักตากอากาศ
ฉินอวี่ซึ่งอายุล่วงเลยสี่สิบปีแล้ว มองเคอเคออย่างเหม่อลอย ความโศกเศร้าอันไร้ขอบเขตผุดขึ้นในใจ ภาพเหตุการณ์ต่าง ๆ ในอดีตปรากฏขึ้นในหัวโดยไม่รู้ตัว
ในความรัก เรามักได้ยินคำว่า ‘ตลอดไป’ หรือ ‘ชั่วนิรันดร์’ อยู่บ่อย ๆ
แต่ตลอดไปคืออะไรกันแน่?
ตลอดไปก็คือการย้อนเวลากลับไปเมื่อสิบกว่าปีก่อน วันที่ได้พบกันท่ามกลางหิมะโปรยปรายทั่วฟ้า ณ เจียงโจว
คือการยื่นมือช่วยเหลืออย่างเต็มกำลังในช่วงก่อตั้งสายยา
คือการทุ่มเทอย่างเงียบงัน ในยามที่กองทัพชวนเพิ่งตั้งหลักทางใต้และกำลังเดินหน้าอย่างยากลำบาก
คือการบุกเดี่ยวเข้ายึดเมืองเพียงแห่งเดียวเพื่อคนคนหนึ่ง ในยามที่สามเหลี่ยมเก่าเกิดความปั่นป่วนและขุนศึกเขต 7 ชักกระบี่ออกมา
คือภาพแผ่นหลังที่จากไปอย่างสง่างาม หลังจากเธอรุ่งโรจน์ ส่วนฉันยังปักหลักอยู่ที่เจียงโจว อาลัยอาวรณ์ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวกับเธอ
คือการพลัดพรากหลายปี ก่อนสามเขตใหญ่จะยกทัพไปรบในต่างแดน และคนคนหนึ่งจะสร้างแรงสั่นสะเทือนครั้งใหญ่ด้วยการทำลายกองทัพข้าศึกจากภายใน
วันนี้...
เธอกลับมาแล้ว ทว่าพูดไม่ได้ ฟังไม่ได้ ราวกับกำลังบอกคำนั้นอย่างไร้เสียงว่า ‘ตลอดไป’...
ความรู้สึกผิดในใจฉินอวี่หนักหนาเกินกว่าจะบรรยาย เขามองเคอเคอที่สูญเสียความสามารถในการคิดทุกอย่างไปแล้ว ก่อนอารมณ์จะพังทลายลงโดยสิ้นเชิง
ผู้หญิงที่เข้มแข็งถึงเพียงนี้ กลับถูกตัวเขากักขังไว้ในโลกของตัวเองหลังทุกอย่างสิ้นสุดลง
เธอกำลังหลบหนีทุกสิ่งในความเป็นจริง ช่วงที่ถูกคุมขัง แพทย์จากสามเขตใหญ่เคยรักษาเธอแล้ว แต่อาการผิดปกติทางจิตจากความเครียดของเธอดื้อดึงอย่างยิ่ง...
แพทย์บอกฉินอวี่ว่า “จิตใต้สำนึกของเธออาจต่อต้านโลกภายนอกอยู่ คุณถึงปลุกเธอขึ้นมาไม่ได้...”