"หากเป็นปัญหาเรื่องความรัก จริง ๆ แล้วจัดการได้ง่ายดาย จะตัดให้ขาด หรือเปิดใจยอมรับเสียก็จบ เธอไม่ได้ฝึกวิถีไร้ใจ ไม่จำเป็นต้องละอารมณ์ตัดกิเลสหรอก"
ฟู่เยว่ให้คำแนะนำ
"อาจารย์คะ หนูเข้าใจแล้ว หนูจะจัดการให้เรียบร้อย"
มู่หรงหว่านไม่อาจบอกฟู่เยว่ได้ถึงความซับซ้อนในความสัมพันธ์ระหว่างตนกับลู่สวิน
อีกอย่าง นางก็ไม่แน่ใจนักว่าสิ่งที่ตนกำลังเผชิญคือมารจิตจริงหรือไม่
ที่จริงแล้ว ความสัมพันธ์ระหว่างนางกับลู่สวินนั้น แม้จะตัดก็ไม่ขาด ซับซ้อนยุ่งเหยิง แต่ลึกลงไปในใจของมู่หรงหว่านกลับไม่ได้รับผลกระทบมากนัก
การยืมบุตรครั้งแรกนั้นเป็นเพราะจนตรอกไร้หนทาง ส่วนครั้งที่สองก็เป็นเพราะมู่หรงเยียนพี่สาวของนางวางยา
แน่นอนว่า ในส่วนลึกของจิตใจ นางก็ยังไม่คิดจะสานสัมพันธ์กับลู่สวินให้ลึกซึ้งกว่านี้
อย่างไรเสีย ลู่สวินก็คือคนรักของฉู่โย่วฉิง
คิดไปคิดมา เห็นทีคงเป็นเพราะอิทธิพลของไอทมิฬ ของสิ่งนี้เดิมทีก็เป็นอาวุธร้ายแรงของเผ่ามารทมิฬ มู่หรงหว่านเพิ่งพบเจอครั้งแรก ถูกกระตุ้นให้เกิดมารจิตจึงเป็นเรื่องปกติอย่างยิ่ง
"เช่นนั้นก็ดี หากก่อนสอบปลายภาคคราวนี้ เธอทะลวงสู่ขั้นสามได้ น่าจะได้ผลคะแนนดีไม่น้อย ความเร็วในการฝึกฝนระดับนี้ หาได้ยากยิ่งในประวัติศาสตร์ของโลกสีคราม"
ฟู่เยว่ค่อนข้างวางใจในตัวมู่หรงหว่าน
หลังจากกำชับอีกสองสามประโยค นางก็เปิดประตูห้องฝึกฝนแล้วเดินออกไป
เพิ่งพ้นประตู ฟู่เยว่ก็เห็นชายหนุ่มรูปงามผู้หนึ่งเดินเข้ามา
อีกฝ่ายเห็นนางแล้วก็เผยแววประหลาดใจในแววตา "อาจารย์ฟู่ วันนี้มาที่นี่ได้อย่างไร?"