"หว่านเอ๋อร์ มานี่สิ~"
ณ ป่าทึบอีกแห่งหนึ่ง ลู่สวินใช้เผ่าพันธุ์ดวงดาวประหลาดเบื้องหน้ามาสอนมู่หรงหว่านต่อแบบจับมือทำ
ความหวังที่เจตจำนงกระบี่จะทะลวงถึงระดับล้างอยู่ตรงหน้าแล้ว
ลู่สวินจึงกระตือรือร้นอย่างยิ่ง
มู่หรงหว่านก็กระตือรือร้นไม่แพ้กัน
ความทะเยอทะยานของนางแรงกล้ามาก
ช่วยไม่ได้ ร่างกายของนางแม้จะพิเศษ แต่ตื่นรู้ช้าเกินไปหน่อย
หลังจากวันเกิดที่เพิ่งผ่านไป นางก็อายุครบ 26 ปีแล้ว
อัจฉริยะคนอื่นที่มีร่างกายชั้นยอด ตอนอายุ 26 ปี โดยพื้นฐานล้วนทะลวงถึงขั้นห้ากันหมดแล้ว
ส่วนนางเล่า?
จนถึงตอนนี้ก็ยังอยู่แค่ขั้นสาม
มู่หรงหว่านปรารถนาอย่างยิ่งที่จะเร่งตามให้ทัน
"ลู่สวิน ข้ารู้สึกว่าถึงเวลาที่จะเปิดจุดลมปราณมือแล้ว"
ฝึกไปฝึกมา จู่ ๆ มู่หรงหว่านก็อยากจะเปิดจุดลมปราณมือเสียแล้ว
"เยี่ยมเลย หว่านเอ๋อร์ ข้าจะคอยคุ้มกันให้"
ลู่สวินเต็มไปด้วยสีหน้ายินดี ลงมือกวาดล้างเผ่าพันธุ์ดวงดาวประหลาดจนหมดโดยตรง จากนั้นก็หยิบค่ายกลล่องหนวิญญาณออกมาวาง
จะไม่ให้ดีใจได้อย่างไร
ไม่ว่าจะมีวิธีอื่นมากเพียงใด หรือแข็งแกร่งแค่ไหน สุดท้ายแล้วขั้นพลังก็คือรากฐาน
และขั้นพลังของวรยุทธ์ก็ค่อนข้างพิเศษ ในขั้นสามนั้น ลู่สวินกับมู่หรงหว่านรักษาระดับให้เท่ากันมาโดยตลอด เพียงแต่มีพลังมากกว่าเท่านั้น
มู่หรงหว่านเริ่มทะลวงจุดลมปราณมือ
จุดลมปราณมือมีมากถึงสิบสองจุด แบ่งออกเป็นสองสายหลักคือ "จุดหยาง" และ "จุดอ่อน" แต่ละสายมีหกจุด
จุดหยางเน้นการโจมตี กำหนดพลังระเบิด พลังทำลายล้าง ความต้านทานความเสียหาย และอื่น ๆ
จุดอ่อนเน้นการควบคุม กำหนดความแม่นยำ ความคล่องแคล่ว ปฏิกิริยาตอบสนองของเส้นประสาท และอื่น ๆ
ในนั้น จุดหยางประกอบด้วย จุดถล่มภูผา จุดจับมังกร จุดกระดูกเหล็ก จุดทะลวงเกราะ จุดโลหิตแข็งตัว และจุดผนึกยอดเขา
แต่ละจุดอยู่บนส่วนต่าง ๆ ของฝ่ามือ
เมื่อเปิดแต่ละจุดแล้ว ก็จะได้รับความสามารถบางอย่าง
เช่น เมื่อเปิด "จุดถล่มภูผา" แล้ว ไม่ว่าจะใช้วิชาหมัดหรือฝ่ามือใด พลังทำลายก็สามารถเพิ่มขึ้นได้สามส่วนขึ้นไป โดยไม่ต้องใช้พลังลมปราณ ก็สามารถฟันหินสีเขียวให้แตกได้ ขอบฝ่ามือคมเหมือนขวานทื่อ
ยังสามารถได้รับความสามารถอย่าง "มือทลายศิลาจารึก" อีกด้วย