[มู่หรงหว่านเปิดชีพจรยุทธ์เส้นแรก โฮสต์ได้รับผลตอบแทนสิบเท่าจากการเปิดชีพจรของมู่หรงหว่าน]
“ในที่สุดก็เปิดชีพจรแล้ว!”
โรงเรียนมัธยมหนึ่งเมืองหรงเฉิง ลู่สวินรอจนมู่หรงหว่านเปิดชีพจรสำเร็จ
กระแสร้อนในร่างปรากฏขึ้น เขารีบหาพงไพรไร้ผู้คนนั่งขัดสมาธิ
กระแสร้อนหลั่งไหลดั่งคลั่ง กลายเป็นมหานทีในร่าง ไหลทะลักอย่างไร้สิ่งต้าน
“ฮึม!”
จุดฮุ่ยอินถูกเปิดออก
“ให้ตายสิ!”
ลู่สวินกัดฟันแน่น ขมวดคิ้วเป็นปม
ไม่มีใครบอกเขาว่าการเปิดชีพจรมันเจ็บปวดขนาดนี้!
กระแสร้อนดุดันนัก เริ่มจากจุดฮุ่ยอิน ตรงสู่จุดกวนหยวน จุดชี่ไห่ จุดเสินเชวี่ย...
ตลอดทางไร้สิ่งต้านทาน จุดเหล่านี้ถูกเปิดออกอย่างง่ายดาย
“ฮึม!”
จุดเฉิงเจียงจุดสุดท้ายถูกเปิด
ทุกจุดเชื่อมเป็นเส้นเดียว ก่อเกิดชีพจรยุทธ์แห่งเส้นลมปราณสายเหริน
ทว่ากระแสร้อนหลังจากเปิดเส้นลมปราณสายเหรินให้ลู่สวิน ใช้ไปไม่ถึงหนึ่งในสิบส่วน
ขณะที่ลู่สวินคิดว่าจะใช้กระแสร้อนนี้เปิดชีพจรยุทธ์ทั้งหมดทีเดียว กระแสร้อนกลับวกกลับ วิ่งชนไปมาภายในเส้นลมปราณสายเหรินของลู่สวิน
“เจ้าเอ๊ย”
ลู่สวินเพ่งจิต เห็นสภาพภายในร่าง
ภายใต้การบุกเบิกไม่หยุดของกระแสร้อน เส้นลมปราณสายเหรินของเขากว้างขึ้นเรื่อย ๆ และแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ
ในระหว่างนี้ ยังมีกระแสร้อนแผ่ซ่านทั่วร่าง
ลู่สวินไม่รู้สึกเจ็บปวดอีกต่อไป รู้สึกเพียงทั่วร่างอบอุ่นยิ่ง ดั่งทุกอณูเซลล์แช่ในน้ำอุ่น สบายอย่างยิ่ง
“สำเร็จ!”
ในที่สุด กระแสร้อนนั้นหมดไป
หมายถึงการสิ้นสุดของการคืนกลับสิบเท่า