หลังจากการช็อปปิ้งอย่างบ้าคลั่ง ชีวิตของลู่สวินก็กลับมาสงบสุขอีกครั้ง
เขายังคงนอนแผ่หลาเหมือนเมื่อก่อน
ไปที่ถนนชิงเป่ยเป็นครั้งคราว เพื่อดูสถานการณ์ของไป๋หลิง พร้อมทั้งชี้แนะนางไปด้วย
ตอนนี้ฝีมือการปรุงโอสถของไป๋หลิงอยู่ที่ระดับสาม ขั้นปฐพี
หลังจากที่ลู่สวินถ่ายทอดประสบการณ์ให้ นางก็ยังคงพยายามเพื่อปรุงโอสถขั้นศักดิ์สิทธิ์ออกมาให้ได้
ทางด้านของลู่สวินเอง ก็กำลังพยายามปรุงโอสถขนานใหม่เช่นกัน
ชนิดของโอสถนั้นมีมากมาย
เพิ่มความเร็วในการฝึกฝน, เพิ่มระดับพลังโดยตรง, รักษาบาดแผล, ปรับปรุงร่างกาย, เพิ่มสัมผัสเทพและลมปราณเลือด, และช่วยเหลือในการต่อสู้, อีกทั้งยืดอายุขัยและคงความอ่อนเยาว์ เป็นต้น
ฝีมือการปรุงโอสถที่สูงขึ้น มิได้หมายความว่าโอสถทุกขนานจะสามารถปรุงสำเร็จได้ในคราวเดียว
โอสถในระดับและคุณภาพเดียวกัน บางขนานก็ยากแก่การปรุงมากกว่า
"การประเมินแดนลี้ลับ?"
"พวกเราเพิ่งอยู่ปีหนึ่งไม่ใช่หรือ?"
"ช่วยไม่ได้สิ ใครใช้ให้ตอนพวกเราปีหนึ่ง ดาวสีครามเข้าสู่หนทางโบราณแห่งดวงดาวกันเล่า"
"ทุกท่านไม่ต้องกังวล เบื้องบนให้พวกเราเข้าร่วมการประเมิน ย่อมไม่มีอันตรายถึงชีวิตแน่นอน อยู่ที่ว่าทุกคนจะทำคะแนนได้เช่นไร"
ในวันนี้ ข่าวคราวหนึ่งได้แพร่สะพัดไปทั่วทั้งมหาวิทยาลัยเป่ยโต่ว
การสอบปลายภาคในอีกหนึ่งเดือนครึ่ง จะเปลี่ยนเป็นการประเมินแดนลี้ลับ
สิ่งที่เรียกว่าแดนลี้ลับ แท้จริงคือห้วงมิติพิเศษที่ถือกำเนิดขึ้นภายใน หลังจากที่ดาวสีครามเริ่มเลื่อนมิติ
แดนลี้ลับเหล่านี้ส่วนใหญ่ถูกควบคุมโดยมนุษย์อย่างสมบูรณ์ ใช้เป็นสถานที่ทดสอบการฝึกฝนของผู้ฝึกตนและประเมินนักเรียน
ภายในนั้นจะมีโชควาสนาอยู่บ้าง ขณะเดียวกันก็มีอันตรายไม่น้อยเช่นกัน
ตัวอย่างเช่น ในแดนลี้ลับไม่น้อย จะมีผู้แข็งแกร่งฝ่ายมนุษย์จงใจโยนเผ่าพันธุ์ดวงดาวแปลกประหลาดและชนต่างเผ่าพันธุ์ที่เป็นศัตรูเข้าไป
ชนต่างเผ่าพันธุ์เหล่านี้เดิมทีก็ดุร้ายยิ่งนัก บัดนี้ถูกมนุษย์กักขังเลี้ยงไว้ ยิ่งเกลียดชังมนุษย์เข้ากระดูกดำ