"ตู้มม~"
ลูกไฟร้อนแรงคำรามพุ่งออกไป เปลี่ยนถ้ำให้กลายเป็นทะเลเพลิง
งูหลายตัวที่ซ่อนอยู่ข้างใน มลายเป็นเถ้าถ่านในพริบตา
"ลู่ ขอบคุณนะ ฉันกลัวงูที่สุดเลย"
ออดรีย์ลูบอกเบา ๆ ขนตายาวเรียวสั่นระริก ริมฝีปากที่เคยแดงระเรื่อตอนนี้ซีดลงเล็กน้อย
ลู่สวินประเมินเธออย่างแนบเนียน จอมเวทย์ขั้นสี่ผู้ยิ่งใหญ่ กลับกลัวงูพิษกระจอก ๆ ขนาดนั้น?
ท่าทางตื่นตระหนกยังไม่หายนั้นดูไม่เหมือนเสแสร้ง แต่การโผเข้ากอดเขาเมื่อครู่ แฝงไว้ด้วยความออดอ้อนที่จงใจ
แม้จะไม่ฟันธงว่ามือสังหารก่อนหน้านี้คือเธอ แต่ลู่สวินก็ยิ่งรู้สึกว่า เธอพุ่งเป้ามาที่บาร์บาร่า
"ข้าจะวางค่ายกลป้องกัน"
ออดรีย์หมุนเวทมนตร์ที่ปลายนิ้ว วางค่ายกลป้องกันอย่างชำนาญ
"ลู่ คุณนอนเตียงนี้เถอะ"
หลังจากวางค่ายกลเสร็จ เธอหยิบเตียงไม้สองหลังออกมาราวกับเล่นกล จัดวางสมมาตรกันด้านในถ้ำ ท่วงท่างดงามราวกับกำลังตกแต่งห้องส่วนตัว
"นี่คือขนมปังที่ฉันทำเอง นี่คือคาเวียร์..."
ต่อจากนั้น เธอหยิบโต๊ะหนึ่งตัว เก้าอี้สองตัว และอาหารจำนวนมากออกมาอีก
สมกับเป็นจอมเวทย์มิติ
นี่มันยกบ้านมาทั้งหลังแล้ว
ลู่สวินแม้จะมีแหวนมิติ ก็ยังทำแบบนี้ไม่ได้
"คุณกินเถอะ ผมมีอาหารมาด้วย"
ลู่สวินไม่กินอาหารของออดรีย์ แต่หยิบไก่ย่างออกมาจากแหวนมิติ แทะอย่างเอร็ดอร่อย
หลังจากถูกวางยาสองครั้ง ลู่สวินก็ระแวดระวังอาหารของคนอื่นเสมอ
ไม่ต้องพูดถึงว่าออดรีย์ถูกเขาจัดเป็นผู้ต้องสงสัยอันดับต้น ๆ ไปแล้ว
"เหมียว~"