"เฮ้อ เหตุใดลู่สวินกับน้าไม่รับสายเลย?"
ในขณะที่ลู่สวินและมู่หรงหว่านกำลังเร่าร้อนกันที่ตึกซิงเยว่
ณ วิทยาลัยชิงซวี ฉู่โย่วฉิงที่เพิ่งปิดด่านเสร็จรู้สึกงุนงง
เธอโทรหาทั้งลู่สวินและมู่หรงหว่าน แต่ไม่มีใครรับ
"พวกเขาคงกำลังฝึกตนกันอยู่... ช่างเถิด พรุ่งนี้ค่อยไปหาลู่สวิน ข้าไปเดินเล่นเองก่อนดีกว่า"
ฉู่โย่วฉิงคิด
เธอรู้สึกว่าลู่สวินกับมู่หรงหว่านอาจกำลังฝึกตนอยู่ทั้งคู่
ปิดด่านมานาน ฉู่โย่วฉิงรู้สึกอัดอั้นน่าเบื่อ
เธอตัดสินใจไปเดินถนนชิงเป่ยเล่น
ถนนชิงเป่ยครึกครื้นอย่างยิ่ง
ช่วงเวลานี้มีนักเรียนออกมาทำกิจกรรมมากขึ้นเรื่อยๆ
ฉู่โย่วฉิงเดินเล่นตามลำพัง
เดินไปเดินมา เธอก็มาถึงตึกซิงเยว่
เวลานี้ตึกซิงเยว่ค้าขายดีเป็นพิเศษ ร้านโอสถตระกูลเจี่ยฝั่งตรงข้ามถูกแซงหน้าไปอย่างสิ้นเชิง
"จริงสิ ชั้นสี่ว่างมาตลอดเลย ข้าเก็บกวาดดีๆ คราวหน้าจะได้ทำอาหารให้ลู่สวินกินที่นั่น"
ฉู่โย่วฉิงเกิดความคิดดีๆ ขึ้นมาทันที
แม้นางจะเป็นคุณหนูคนรวย แต่หาใช่สตรีบอบบางที่แยกธัญพืชห้าชนิดไม่เป็น ซ้ำยังอ่อนแอทำอะไรไม่เป็น
อาหารที่นางทำอร่อยมากทีเดียว
เพียงแต่ลู่สวินยังไม่เคยลิ้มรสฝีมือของนาง
คิดได้ดังนั้น ฉู่โย่วฉิงจึงตัดสินใจไปดูสภาพชั้นสี่ก่อน แล้วจ้างคนทำความสะอาดมาจัดเตรียมชั้นสี่ให้เรียบร้อย
ภายหลังจะได้ใช้เป็นฐานเล็กๆ แห่งหนึ่ง
กุญแจชั้นสี่ นางมีอยู่แล้วดอกหนึ่ง
ไม่นานนัก นางก็มาถึงชั้นสี่ เสียบกุญแจเข้าไป
"แกร๊ก!"
กุญแจหมุนในรูกุญแจ ปลดล็อคประตูได้ แต่กลับเปิดประตูไม่ออก
"ล็อคข้างในงั้นหรือ?"
ฉู่โย่วฉิงขมวดคิ้ว
ประตูถูกล็อคจากด้านใน
ไม่นาน นางก็พบมากขึ้นอีก
ไม่เพียงประตูล็อค แม้แต่ค่ายกลของชั้นสี่ก็ดูเหมือนจะถูกเปิดใช้งาน
มีคนอยู่ข้างใน
"ลู่สวินหรือเปล่า?"
ค่ายกลของตึกซิงเยว่ มีไม่กี่คนที่เปิดได้ ฉู่โย่วฉิงคิดว่าน่าจะเป็นลู่สวิน
"ลู่สวิน ท่านอยู่ข้างในหรือไม่?"
นางกดกริ่งประตู
"ติ๊งต่อง~"
"มีคน!"
ในห้อง ลู่สวินได้ยินเสียงกริ่ง สะดุ้งเฮือก
เบื้องล่าง มู่หรงหว่านลืมดวงตาพร่ามัวขึ้นมา
"คือฉู่โย่วฉิง..."
ลู่สวินสีหน้าเปลี่ยนไป
ในชั่วขณะนั้น เขาบังเกิดความรู้สึกราวกับถูกจับได้คาหนังคาเขาบนเตียง