"ฉัน ฉันกลับมาเป็นคนแล้วเหรอ?"
หลังจากเสียงกรีดร้อง บาร์บาร่าสัมผัสร่างกายตัวเองอย่างไม่อยากเชื่อ ใบหน้างดงามมีเสน่ห์แปลกตาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
"คุณ คุณทำได้ยังไงกัน?"
เธอเงยหน้ามองลู่สวิน ดวงตาคล้ายทับทิมทั้งสวยทั้งน่าหลงใหล
แต่ว่า เพียงแค่สบตากับลู่สวิน เธอก็รู้ตัวว่ามีอะไรบางอย่าง
"อ๊า..."
เสียงกรีดร้องดังขึ้นอีกครั้ง
"คุณยังมองอีก!!!"
บาร์บาร่าปิดหน้าอกอันใหญ่โตของตน จ้องเขม็งลู่สวินอย่างหัวเสีย
เพียงแต่ เพราะท่าทางของเธอน่ารักเกินไป ท่าทางโกรธจึงไม่มีพิษสงเลยสักนิด
ลู่สวินยักไหล่: "ก็ไม่ใช่ว่าผมอยากมองนะ แล้วก็ด้านล่างคุณยังไม่ได้ปิดเลย!"
"ไอ้ลามก!!" บาร์บาร่ารีบดึงผ้าห่มมาปิดเรือนร่างอันวาบหวามที่เผยออกมา
"คุณไม่มีพลังเวทมนตร์ ทำแบบนั้นได้ยังไงกันแน่?"
ทันใดนั้น เธอซักถามถึงเรื่องนี้
ไม่แปลกที่เธอใส่ใจขนาดนี้ ถึงจะใช้คาถาคลายมนตร์ก็ยากที่จะคลายมนตราบนตัวเธอ ยิ่งยากขึ้นไปอีก
ที่จริง ถึงให้จอมเวทย์ต้องห้ามขั้นหกมาใช้คาถาคลายมนตร์ก็ยังยาก
แต่ลู่สวินกลับคลายมนตร์ไปหนึ่งชั้นได้
นี่ทำให้บาร์บาร่ามองไม่ออกเลย
"ก็คลายออกมาแบบนี้แหละ"
ลู่สวินเองก็ไม่คิดว่าพลังวุ่นวายบรรพกาลจะมหัศจรรย์ถึงเพียงนี้
เขาแค่อยากลองดู ไม่คิดว่าได้ผลจริง
"ก็แค่นี้เอง?!"
ดวงตาทั้งคู่ของบาร์บาร่าเบิกกว้าง
นี่คือเงามนตร์ระดับสูงสุดนะ ลู่สวินพูดได้ยังไงง่ายดายนัก
"บนตัวคุณมีสามมนตร์ไม่ใช่เหรอ ยังเหลืออีกสอง จะให้ผมช่วยคลายให้หมดเลยไหม?"
ลู่สวินเตรียมจะลองอีกครั้ง
บนตัวบาร์บาร่ามีสามมนตร์ หนึ่งคือมนตราหลับใหล อีกหนึ่งน่าจะเป็นมนตร์แปรสภาพที่ทำให้เธอกลายเป็นแมว
ส่วนอีกหนึ่งมนตร์คืออะไร ลู่สวินก็ไม่รู้แล้ว
บาร์บาร่ากำลังจะพูด ทันใดนั้นก็รู้สึกถึงอะไรบางอย่าง สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง