"ลู่สวิน ชนะ"
อาจารย์ประกาศชัยชนะของลู่สวิน
เหอเซียวเบิกตากว้าง ร้องลั่นออกมาอย่างเหลือเชื่อ: "นี่มันเป็นไปไม่ได้!!!"
แม้ผลลัพธ์จะปรากฏให้เห็น และการต่อสู้ครั้งนี้มีผู้เห็นเหตุการณ์พร้อมกันหลายพันคน แต่เหอเซียวก็ยังไม่อยากจะเชื่อ
ทายาทอัจฉริยะขั้นสามแห่งตระกูลเหอห้าวหาญ กลับพ่ายแพ้ให้แก่ลู่สวิน
นี่จะให้เขาทำใจยอมรับได้อย่างไรเล่า!
"ฟู่~"
"สุดยอดไปเลยนี่ ผู้บำเพ็ญเซียนคู่ยุทธ์ พอถึงเวลาสู้กลับเก่งกาจขนาดนี้"
"มือหนึ่งปราณกระบี่ อีกมือกระบี่เหิน ใครมันจะไปป้องกันไหววะ"
"ทำไมเขาถึงควบคุมพลังลมปราณกับพลังวิญญาณได้พร้อมกันวะ ข้าแค่ควบคุมอย่างใดอย่างหนึ่งยังต้องใช้พลังทั้งหมดเลย"
"พวกเจ้าไม่รู้สึกเหรอ ว่าตอนลู่สวินสู้เขาดูเท่เป็นพิเศษน่ะ"
ใต้เวทีประลอง ฝูงชนคับคั่ง เหล่านักเรียนยังคงจมดิ่งอยู่ในบทต่อสู้เมื่อครู่ ถกเถียงกันอย่างออกรส
"สุดยอดจริง กระบี่เหินของเขาถึงกับทะลวงเกราะกระดิ่งทองได้!"
ในฝูงชน หลิวซิงเหอหรี่ตาลง
นักเรียนทั่วไปดูแค่ความตื่นเต้น แต่เขามองลึกลงไปถึงกลเม็ดเด็ดพราย
วิถีเซียนกับวิถียุทธ์ มีการช่วงชิงความสูงต่ำระหว่างกันอยู่แล้ว
ในห่วงโซ่การดูแคลนของโลกสีครามปัจจุบัน ผู้บำเพ็ญเซียนดูแคลนผู้บำเพ็ญยุทธ์ ผู้บำเพ็ญยุทธ์ก็ดูแคลนเวทมนตร์ของตะวันตก
แต่แท้จริงแล้ว ทุกหนทางล้วนนำไปสู่ความสำเร็จ ไม่ว่าสายใดหากเดินไปถึงที่สุด ก็สามารถทรงพลังไร้เทียมทานได้เช่นกัน
กระบี่เหินของผู้บำเพ็ญเซียนนั้น ในช่วงขั้นแรก ๆ จะเฉียบคมเป็นพิเศษ ป้องกันยากดั่งคาดเดา
ผู้บำเพ็ญยุทธ์เองก็มีวิธีรับมือ เช่นหลังจากทะลวงขั้นสามเปิดจุดลมปราณทั้งเก้าได้แล้ว จะได้รับพลังการเห็นแบบไดนามิก และปลุกพลังพิเศษแห่งจุดลมปราณ ก็จะสามารถจับวิถีของกระบี่เหินได้ แล้วจึงตอบโต้