ยืมฉันสืบสกุล? ฉันผูกเนตรเทพธิดาสุดแกร่งกลับ

ตอนที่ 215 แดนลี้ลับกลางนภา

6 นาที· 1.5K คำ

"เจ้าจะใช้กระจกวัฏสงสาร?"

ครึ่งชั่วยามต่อมา ณ ประตูสวรรค์ใต้ ลู่สวินได้พบกับฟู่เสวี่ยอีกครั้ง

ท่าทีของฟู่เสวี่ยยังคงเย็นชา ทว่ามีแววประหลาดใจในแววตา

"ใช่ครับ อาจารย์ ข้าอยากรู้ว่าตนเป็นผู้กลับชาติมาเกิดหรือไม่"

ลู่สวินกล่าว

เรื่องนี้ยากจะหาข้ออ้างอื่น ฉะนั้นลู่สวินจึงพูดตรง ๆ

เพียงยืนยันว่าตนมิใช่ผู้กลับชาติมาเกิด ก็มีความเป็นไปได้ที่จะสานสัมพันธ์กับฟู่เสวี่ยต่อไป

"ได้ ข้าจะพาเจ้าไป"

ฟู่เสวี่ยนิ่งไปชั่วครู่ ก่อนตอบตกลง

การใช้กระจกวัฏสงสารหนึ่งครั้งสิ้นเปลืองแต้มอุทิศไม่น้อย

ถึงกระนั้น นางก็อยากรู้ เช่นกัน ว่าลู่สวินใช่ผู้กลับชาติมาเกิดหรือไม่

นางนำเรือเหาะออกมา เปิดใช้งาน แล้วนำทั้งสองพุ่งออกจากประตูสวรรค์ใต้ มุ่งสู่ที่ทำการใหญ่ของเป่ยโต่วเตี้ยน

การรุกรานของเผ่าแมลงยังดำเนินอยู่

เผ่าแมลงเหล่านี้บุกรุกมาหลายเดือน ราวกับไม่มีที่สิ้นสุด

ระยะหลัง แนวโน้มการโจมตีเริ่มอ่อนลง ไม่ดุเดือดเท่าก่อน

แต่แม้เผ่าแมลงหยุดโจมตี โลกสีครามก็ยังต้องใช้เวลาอีกมากเพื่อขจัดผลกระทบจากแมลง

ตอนนี้ พื้นผิวโลกสีครามเต็มไปด้วยแมลง ระบบนิเวศทั้งหมดถูกกระทบอย่างหนัก

เรือเหาะบินผ่านป้อมปราการอวกาศแห่งแล้วแห่งเล่า

จำนวนป้อมปราการในอวกาศของโลกสีครามนั้นมากมายนัก

ป้อมปราการเหล่านี้สังกัดต่างประเทศ ร่วมกันสร้างระบบป้องกันของโลกสีคราม

ชาติใดมีป้อมปราการอวกาศมาก ก็ยิ่งแข็งแกร่ง

ในนั้น ทางตะวันออกมีป้อมปราการอวกาศมากที่สุด แผ่จากน่านฟ้าเหนือดินแดนตะวันออกไปทั่วทิศ แม้เหนือน่านฟ้าทวีปแอฟริกา ยังมีป้อมปราการกว่าครึ่งเป็นของตะวันออก

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป