"ฆ่า!"
ค่ำคืนอันสงบถูกทำลายด้วยเสียงโห่ร้องสังหารที่ดังขึ้นอย่างกะทันหัน
เหล่านักเรียนต่อสู้ฝ่าเข้าไปจนถึงเมืองใต้ดิน
ด้วยการมีอยู่ของผู้บำเพ็ญเซียน หน่วยซุ่มของเผ่ามารจำนวนมากถูกสังหารก่อนจะส่งข่าวกลับไปได้
สัมผัสเทพของผู้บำเพ็ญเซียนนั้นร้ายกาจยิ่งนัก ในพื้นที่ที่สัมผัสเทพครอบคลุม วิธีการทั่วไปยากจะหลบซ่อนได้
"ตู้มๆๆ~"
การโจมตีระยะไกลหลากรูปแบบระดมเข้ามาเป็นระลอกแรก สังหารชาวต่างเผ่าพันธุ์บนกำแพงเมืองไปจำนวนมาก แม้แต่กำแพงเมืองยังถูกระเบิดเป็นช่องโหว่ขนาดยักษ์
กำแพงเมืองนี้แม้จะสูงและหนา แต่ไร้การป้องกันจากค่ายกลหรือสิ่งใด จะทนต่อการระดมโจมตีของเวทมนตร์และคาถานานาชนิดได้อย่างไร
"มนุษย์!"
"หยุดพวกมันไว้!"
ชาวต่างเผ่าพันธุ์ในเมืองใต้ดินต่างตื่นตระหนก
ชาวต่างเผ่าพันธุ์จำนวนมากหลั่งไหลออกมา
ชาวต่างเผ่าพันธุ์ที่นี่ส่วนใหญ่เป็นเผ่ามาร แต่ก็มีต่างเผ่าพันธุ์อื่นอีกเล็กน้อย
เช่นพวกเผ่ามีปีกที่มีปีก
"ฟิ้วๆๆ~"
กระบี่เหินโหมกระหน่ำ
"ครืนๆๆ~"
เวทมนตร์และคาถานานาชนิดโถมเข้าใส่ราวกับพายุฝน
เหล่าวรยุทธ์ยังไม่ทันได้ลงมือ ชาวต่างเผ่าพันธุ์เหล่านี้ก็ถูกกวาดล้างไประลอกหนึ่ง
"ต้องหยุดพวกมันไว้ ให้เวลาแก่ท่านเสวี่ยหมิง!"
ชาวต่างเผ่าพันธุ์ในเมืองใต้ดินมีจำนวนไม่น้อย พวกเขาเกลียดชังมนุษย์อย่างฝังลึก ต่างพากันพุ่งออกมาอย่างบ้าคลั่ง
แม้นักเรียนจะไร้ผู้ต้านทาน แต่ก็ถูกชาวต่างเผ่าพันธุ์เหล่านี้หน่วงเวลาไปบ้าง
"เมืองใต้ดินนี้ช่างว่างเปล่าจริงๆ ใช้ยันต์เทวทิพย์ทั้งหมด ตามข้าบุกเข้าไป!"
ด้านหลัง เว่ยกวงเย่ามองเห็นโอกาส
ประภาคารอยู่ตรงหน้าแล้ว
คนในกลุ่มของพวกเขาล้วนมาจากตระกูลใหญ่ ในมือแต่ละคนมียันต์วิญญาณโจมตีระดับห้า
เพียงแค่บุกไปถึงใต้ประภาคาร พวกเขามั่นใจพอที่จะชิงแกนกลางแดนลี้ลับได้
ดังนั้น นักเรียนวิทยาลัยหว่านหลิ่วเหล่านี้ต่างหยิบยันต์เทวทิพย์ออกมาใช้
"พี่เว่ย..."
"มีอะไร หลินเฉียง?"
"เปล่า ไม่มีอะไร"
หลินเฉียงรู้สึกผิดปกติโดยสัญชาตญาณ
ลู่สวินและพวกบินได้แท้ๆ แต่กลับไม่รีบรุดไปที่ประภาคารก่อน กลับเลือกที่จะตีฝ่าไปเรื่อยๆ
เมื่อนึกถึงแนวทางของลู่สวิน เขารู้สึกว่าไม่ปกติ