“ฟ่อ!”
“คนนี้เป็นใคร เก่งจริง!”
“ดูเหมือนจะเป็นน้องชายที่เพิ่งซื้อกระบี่เงาทับเมฆาหลิวยหวิ๋นไป”
รอบด้าน ผู้คนที่สังเกตเห็นการต่อสู้ครั้งนี้ต่างตกตะลึงในความแข็งแกร่งของลู่สวิน
แถวนี้ล้วนเป็นผู้คนที่เข้าออกเกาะหลิวหยุน ต่างมีฝีมือไม่มากก็น้อย
พวกเขาย่อมมองระดับของทั้งสองฝ่ายที่ประมือกันออก
ความสามารถของเหอฮวนนั้นอยู่ที่จุดสูงสุดของขั้นสามแล้ว
คนที่หลินเฉียงพามาก็ไม่ด้อยเช่นกัน โดยพื้นฐานแล้วเป็นขั้นสามกลาง บางคนก็เป็นขั้นสามปลาย
จำนวนคนมากมายขนาดนี้ กลับถูกวิชาลูกไฟเพียงไม่กี่ลูกของลู่สวินเล่นงานจนหมอบราบ
“ลู่สวิน ตายซะ!”
ไม่ใช่ ทุกคนยังไม่หมอบราบ
เหอเซียวลุกขึ้นจากพื้น ใช้ยันต์วิญญาณโจมตีอย่างดุดัน
“โครมมม!”
สายฟ้าขนาดเท่าถังน้ำพุ่งเข้าใส่ลู่สวินพร้อมอิทธิฤทธิ์อันน่าสะพรึงกลัว ในพริบตาก็ใกล้เข้ามาถึงตัว
โล่เกราะอัคคีที่อยู่ข้างกายลู่สวินถูกโจมตีจนสั่นสะท้าน หมองแสงลงทันใด
ถึงกระนั้นก็ยืนหยัดรับไว้ได้อย่างแข็งกร้าวไม่ร่วงหล่นลงพื้น
“เป็นไปได้อย่างไร!”
เหอเซียวตาเบิกค้าง นี่มันยันต์วิญญาณโจมตีขั้นสี่นะ ลู่สวินไม่ได้ใช้วิธีอื่น แต่กลับรับไว้ได้
“เหอเซียว หนีเร็ว!”
เหอเฉียงตะโกนลั่น
สายไปเสียแล้ว
เหอเซียวยังไม่ทันรู้สึกถึงภัยใกล้ตัว ก็ถูกกระบี่เหินหลายเล่มทะลวงร่าง ร่างกายแข็งทื่อล้มลงไป
ภาพนี้ทำให้หลินเฉียงที่ล้มอยู่ข้างหนึ่งและกระอักเลือดตกใจจนรีบเก็บยันต์วิญญาณอย่างรวดเร็ว