“ท่านพี่ ไปโรงเรียนมัธยมหนึ่งเมืองหรงเฉิง”
“ได้เลย”
ที่ประตูสุสานผู้กล้า ลู่สวินขึ้นรถแท็กซี่ออนไลน์คันหนึ่ง
“ท่านพี่ ทำไมเส้นทางมันไม่ถูกต้อง?”
ไปได้ไม่ไกล ลู่สวินพบว่ามีบางอย่างผิดปกติ
“น้องชาย เมื่อกี้ถนนเป่ยเฉิงถูกรถชนปิดเส้นทางน่ะ เลยต้องอ้อม”
รถชน? รถชนอะไรถึงทำให้ถนนเป่ยเฉิงที่มีแปดเลนถูกปิดได้
“ได้ข่าวว่ามีเผ่าเงาแอบเข้ามาในเมือง ลอบสังหารพวกอัจฉริยะที่เปิดชีพจรพิเศษฟ้าดิน รถชนบนถนนเป่ยเฉิงก็เป็นแบบนี้แหละ”
คนขับกลัวลู่สวินไม่เชื่อ รีบอธิบาย
เผ่าเงามาที่เมืองหรงเฉิงแล้ว!
“น้องชายไม่ต้องกลัว พวกเผ่าเงามันฆ่าแต่อัจฉริยะที่เปิดชีพจรพิเศษฟ้าดิน ถึงเราเดินผ่านหน้าพวกมัน มันก็ไม่ชายตามองหรอก”
คนขับเป็นห่วงว่าลู่สวินจะกลัว เลยปลอบใจเขา
ลู่สวินอ้าปาก แต่สุดท้ายก็ไม่ได้บอกคนขับว่าตัวเองก็เปิดชีพจรพิเศษฟ้าดินแล้ว
“เฮ้อ โลกสมัยนี้ คนธรรมดาอยู่ยากนะ ดูท่าทางน้องชายยังเป็นนักเรียนใช่ไหม รีบเปิดชีพจรเถอะ ถ้าเปิดไม่ได้ก็ต้องเป็นเหมือนลุงนี่แหละ อายุห้าสิบกว่า มีลูกสี่คนแล้ว ยังต้องมีลูกอีกหนึ่งถึงจะมีบำนาญ”
พอคนขับเริ่มบ่นก็หยุดไม่หยุด พร่ำบ่นความทุกข์ยากของชีวิตให้ลู่สวินฟัง
ลู่สวินอุ้มแมวด้วยมือข้างหนึ่ง อีกมือหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเลื่อนดูวิดีโอ
ไม่นาน เขาก็เลื่อนเจอวิดีโอรถชนบนถนนเป่ยเฉิง
ในภาพมีควันไฟพวยพุ่ง รกเละเทะ รอบๆ เต็มไปด้วยซากรถที่แตกกระจาย
“ก่อเรื่องใหญ่ขนาดนี้?”
พวกเผ่าเงาไม่ได้มาลอบสังหารเหรอ ทำไมถึงก่อความวุ่นวายใหญ่โตแบบนี้
“รถขนส่งพลังงาน... มิน่าล่ะ”