ยืมฉันไปสืบสกุล? ฉันสวนกลับผูกมัดเทพธิดาจนไร้เทียมทาน

ตอนที่ 103 แม้แต่มู่หรงหว่านก็ยังหึง

6 นาที· 1.5K คำ

"ว้าว สมกับเป็นเกาะหลิวหยุน ของบนนั้นไม่ธรรมดาจริง ๆ"

เมืองหลวง เกาะหลิวหยุน

ลู่สวินและอีกสองสาวเดินเล่นอยู่ภายใน

เกาะหลิวหยุนเป็นหนึ่งในเกาะลอยฟ้าที่ลอยอยู่เหนือเมืองหลวง ด้านบนสามารถซื้อของใช้สำหรับผู้ฝึกตนได้มากมาย นับเป็นสวรรค์แห่งการช้อปปิ้งของผู้ฝึกตน

ถนนชิงเป่ยเมื่อเทียบกับที่นี่ ก็เป็นเพียงกระผีกริ้น

ถนนชิงเป่ยเน้นกลุ่มเป้าหมายหลักคือนักศึกษามหาวิทยาลัยชิงเป่ย ส่วนเกาะหลิวหยุนเน้นผู้ฝึกตนทั่วทั้งเมืองหลวง กระทั่งทั่วบูรพาทิศ

ที่นี่ขอเพียงมีเงิน จะซื้ออะไรก็ได้

แน่นอนว่าต้องรวยพอตัวด้วย

เพราะของที่นี่ค่อนข้างไฮเอนด์ ต่อให้นำพลังมืดมาหลายร้อยหลายพันหน่วย ก็ไม่ต้องกังวลว่าจะใช้ไม่หมด

นักศึกษาธรรมดาของชิงเป่ย ขึ้นเกาะหลิวหยุนมายังไม่มีปัญญาใช้จ่าย

แต่สำหรับลู่สวินตอนนี้ ย่อมไม่มีปัญหา

เหลือเวลาอีกเพียงหนึ่งสัปดาห์ก่อนการทดสอบแดนลี้ลับ ฉวยโอกาสที่นัดเดตกันครานี้ ลู่สวินจึงเสนอให้มาที่นี่

เขาเตรียมจะซื้อของเพิ่มเติมอีกสักหน่อย

"น้าดูนั่นสิ ชุดพวกนี้สวยจริง ๆ เลยนะ"

บนถนนที่ขายอาภรณ์วิเศษโดยเฉพาะ ฉู่โย่วฉิงและมู่หรงหว่านตาลาย

"แพงจัง"

หลังจากฉู่โย่วฉิงถูกใจอาภรณ์วิเศษตัวหนึ่ง ก็ดูป้ายราคาด้วยความสงสัย แล้วก็ต้องตกใจ

อาภรณ์วิเศษตัวเดียว ราคาถึงหนึ่งหมื่นพลังมืด

นางไม่มีปัญญาซื้อ

"น้องคะ เก็บพวกนี้ให้ฉันทั้งหมด"

"ได้ค่ะ คุณหนูเกา ทั้งหมดเก้าหมื่นพลังมืด"

หญิงสาวแต่งตัวทันสมัยคนหนึ่ง พอเข้าร้านก็ชี้เลือกอาภรณ์วิเศษหลายตัวติดกัน แล้วจ่ายเงินอย่างรวดเร็ว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป