“คุณหนู เขา เขาทำไมถึงเก่งกาจขนาดนี้!”
สาวใช้สองคนข้างกายเจี่ยอวี่เวยถึงกับผวา
“อสูร”
ในหัวของเจี่ยอวี่เวยผุดคำนี้ออกมา
ในกลุ่มลูกค้าของกลุ่มตระกูลเจี่ย มีสัดส่วนใหญ่ที่เป็นศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยชิงเป่ย
เจี่ยอวี่เวยรู้ดีถึงความอัจฉริยะของนักเรียนมหาวิทยาลัยชิงเป่ย
แต่นางไม่เคยเห็นนักเรียนมหาวิทยาลัยชิงเป่ยคนไหนอัจฉริยะเท่าลู่สวินมาก่อน
เพิ่งอยู่ปีหนึ่งแท้ ๆ
กลับทำร้ายอาจารย์ขั้นสี่ได้
“ทำไมถึงเก่งกาจเพียงนี้...”
หลิวซิงเหอแทบไม่เชื่อสายตา ตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตะลึง ใบหน้าเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
“ทำร้ายอาจารย์ขั้นสี่ได้ นี่มันพลังพิเศษอะไร?”
“ตาเพลิงทอง!”
“มิน่าล่ะ แต่พลังของตาเพลิงทองเขานี่ก็รุนแรงเกินไปแล้วนะ ถึงแม้เจ้าพวกแซ่เซียวจะประมาท แต่แค่จะสกัดเขาได้ตรง ๆ ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายแล้ว”
นักพรตสองคนที่อยู่ไกลออกไปซึ่งมาจากมหาวิทยาลัยชิงเป่ยเช่นกัน ใบหน้าเผยสีตื่นตะลึง
ตาเพลิงทองในมือของลู่สวินนี่ สุดยอดจริง ๆ
สะเทือนทุกคนในที่นั้น รวมถึงคนที่แอบดูอยู่ด้วย
“ไอ้หนู แกนี่มันรนหาที่ตาย!”
ฝั่งตรงข้าม หัวหน้าหน่วยเซียวสงบลมปราณในร่างได้แล้วในที่สุด
ตอนนี้ในตาเขา ฉายแววสังหารออกมาอย่างแท้จริง
ก่อนหน้านี้เขายังลังเลอยู่บ้าง แต่ตอนนี้ลู่สวินกล้าใช้พลังพิเศษแห่งเพลงยุทธ์ทำร้ายเขา
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็อย่าหาว่าเขามือหนักก็แล้วกัน
“นายจะฆ่านักเรียนของฉันหรือ?”
เสียงเกียจคร้านอันหนึ่งดังขึ้น
ร่างของเฟ่ยไท่เออปรากฏขึ้นเบื้องหลังหัวหน้าหน่วยเซียวอย่างเงียบเชียบ ไม่รู้มือวางบนบ่าหัวหน้าหน่วยเซียวตั้งแต่เมื่อไหร่
ร่างของหัวหน้าหน่วยเซียวชะงักแข็ง
อาจารย์ขั้นสี่ผู้ยิ่งใหญ่ กลับถูกคนเข้าประชิดตัวได้โดยไม่รู้ตัว
ถึงจะมีสาเหตุจากที่เขาเพิ่งรักษาอาการบาดเจ็บ จิตใจยังไม่สงบ
แต่นี่ก็มากพอที่จะแสดงว่า กำลังของอีกฝ่ายเหนือกว่าเขามาก