ชั้นสองของที่พักพิงระดับ 4 แบ่งออกเป็นสามห้อง
ข้างอาคารหลักมีกระท่อมไม้หลังเล็ก ๆ เพิ่มขึ้นมา อนาคตจะได้เลี้ยงสัตว์ไว้ที่นี่
หรือใช้เป็นคลังของชั่วคราว ไว้เก็บอาหารสัตว์ ฟืน น้ำสำหรับปลูกต้นไม้ และสิ่งของอื่น ๆ
แท่นยิงธนูที่เคยวางไว้บนหลังคาก็ถูกปรับให้เข้ากับที่พักพิงใหม่เรียบร้อย
ยกมือขึ้นสัมผัสกำแพงหินที่แข็งแรง เจียงเมียนรู้สึกปลอดภัยขึ้นมาก
กำแพงหินให้ความอุ่นใจมากกว่ากำแพงไม้เสียอีก
หลินคุนที่อยู่ข้าง ๆ ได้เห็นกระบวนการอัปเกรดที่พักพิงทั้งหมด ยิ่งรู้สึกชื่นชมเจียงเมียนมากขึ้นไปอีก
ในสายตาของเขา นี่ไม่ต่างอะไรกับเทพเจ้า
...
พระอาทิตย์ค่อย ๆ ลับขอบฟ้า ท้องฟ้ากดปุ่มสลับความมืด กลางคืนก็มาถึง
อากาศเริ่มชื้นและเย็นลง ความน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายไปอย่างเงียบเชียบ
หมาป่าบนภูเขาหอนยาวไปยังดวงจันทร์ เสียงหอนแต่ละครั้งทำให้คนสองคนหน้าบ้านตึงเครียดขึ้น
"เอฟเฟกต์ข่มขวัญนี่ไม่รู้ว่าจะเป็นยังไงจริง ๆ"
"ถ้ามันไล่สัตว์ประหลาดหนีไปหมด อาวุธที่ฉันเตรียมไว้ก็ไร้ประโยชน์สิ"
คืนนี้เจียงเมียนไม่มีความหวาดหวั่นเหมือนเมื่อคืน กลับรู้สึกอยากลองดี
เขากังวลว่าสัตว์ประหลาดคืนใหม่จะแข็งแกร่งขึ้นจนรับมือไม่ไหว
และก็กังวลว่ามันจะอ่อนแอเกินไปจนถูกไล่หนี สุดท้ายก็ไม่ได้อะไรเลย
"ฟึ่บ ๆ——"
นกในป่าไกล ๆ บินกระจายขึ้นฟ้า
เจียงเมียนรีบมองไปทางนั้นทันที
ยอดไม้ไหวเอนในความมืดยามค่ำคืน ดูท่าทางจะใหญ่กว่าคืนก่อน!
พื้นดินสั่นสะเทือนเล็กน้อย ราวกับมีอะไรบางอย่างใหญ่โตกำลังใกล้เข้ามา
"กรอบ——"
ในป่าทึบมีเสียงกิ่งไม้ถูกชนหัก ตามมาด้วยเสียงดังอีกครั้ง มีต้นไม้ทั้งต้นถูกชนจนหักโค่นล้มลง
หมอกสีเทาจาง ๆ พวยพุ่งออกมาจากป่า กลืนกินเงาต้นไม้ที่ล้มลง
สายตาถูกบดบัง
มองไม่เห็น แต่ยิ่งทำให้ใจไม่สงบ
ข้างในมีสัตว์ประหลาดอะไร...หรือสัตว์ร้ายกันแน่?