เอาชีวิตรอดในกระท่อมไม้: ฉันเกิดข้างกรงอสูร

ตอนที่ 17 เครื่องร่อน

6 นาที· 1.5K คำ

"ของเด็ดมาถึงแล้ว"

เจียงเมียนตื่นเต้นจนถูมือไปมา

หีบสมบัติสัมฤทธิ์เมื่อครู่ให้แบบแปลนหอธนูน้ำแข็งเกรด D มาโดยตรง

หีบสัมฤทธิ์สองใบนี้ของที่ให้มาก็ต้องไม่ธรรมดาแน่นอน

เขาลองเปิดหีบสมบัติสัมฤทธิ์ใบแรกก่อน

[คุณได้รับแบบแปลนหน้าไม้×1, เครื่องร่อน×1, แบบแปลนเครื่องเป่าลม×1]

"เครื่องร่อน?"

เจียงเมียนแทบจะเด้งออกจากเตียง

ที่เขาอยู่คือบนภูเขา มีเครื่องร่อนแล้วจะมองเห็นภูมิประเทศโดยรอบได้ง่ายมาก

รอบ ๆ หลายสิบกิโลเมตรมองเห็นหมด

ถ้าตรงไหนมีแหล่งแร่หรือทรัพยากรอื่น ๆ ก็เผื่อจะหาเจอ

อาศัยแรงลม เขาก็ไปถึงที่ไกล ๆ ได้เร็วขึ้นด้วย

เครื่องร่อนสำหรับเขาแล้ว มีคุณค่ายิ่งกว่าแบบแปลนหอธนูน้ำแข็งเสียอีก

ในภูเขารกร้างแบบนี้ ไม่มีถนน จักรยานหรือพาหนะแบบนั้นใช้ไม่ได้ผลแน่นอน

การบินระดับต่ำต่างหากคือทางเลือกที่ดีที่สุด

เครื่องเป่าลมกับหน้าไม้ก็ดีไม่น้อย อย่างแรกช่วยเพิ่มความเร็วในการหลอมของเตาหลอมได้ ส่วนอย่างหลังมีอานุภาพมากกว่าธนูหลายเท่า

ในป่าเขา หน้าไม้คืออาวุธโจมตีระยะไกลที่รองจากปืนเท่านั้น

ยิ่งไปกว่านั้นเสียงเบากว่า เสียเปรียบในด้านการพรางตัวไม่ได้

"มีหน้าไม้แล้ว การล่าสัตว์ระยะไกลง่ายกว่าหอกหลายเท่า"

วัสดุทำหน้าไม้คือ ท่อนไม้ขนาดสั้น×5, ไม้กระดานแข็ง×4, เชือกยืดหยุ่น×6, เส้นเอ็นเสริมแข็ง×1 และเหล็กหลอม×2

ต้องรีบหาแร่เหล็กโดยด่วน

หรือไม่พรุ่งนี้เก็บหีบสมบัติเหล็กดำมาหลอมก็ได้

ยังไงหน้าไม้ก็ไม่ต้องทำเยอะ ขอแค่มีไว้ใช้เองก่อน

แน่นอน ถ้ารับซื้อหีบเหล็กดำมาได้เยอะ ก็ทำเพิ่มอีกสองสามอันขายพวกนักล่าแก็งนักล่า

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป