หลี่หว่านชิงสะพายตะกร้าไว้บนหลัง พาหลี่ชิงเหอเดินขึ้นเขาต่อไป
ทั้งสองขุดผักป่าและเก็บสมุนไพรไปพลาง ล่าสัตว์ตัวเล็ก ๆ ไปพลาง
แต่ช่วงนี้ฟ้าแล้ง พวกเขาจึงเจอกระต่ายป่าเพียงตัวเดียว แล้วยังเก็บไข่ไก่ป่ามาได้อีกสองสามฟอง ส่วนสัตว์ชนิดอื่นกลับไม่เห็นแม้แต่เงา
ขณะที่กำลังคิดจะเดินลึกเข้าไปอีก ก็ได้ยินเสียงหมูป่าร้อง “อู๊ด ๆ”....
หลี่หว่านชิงรีบดึงหลี่ชิงเหอไปหลบหลังต้นไม้ พอโผล่หน้าออกไปดูก็เห็นแม่หมูป่าตัวหนึ่งกำลังคุ้ยหาอาหารอยู่ข้างหน้า โดยมีลูกหมูป่าสองตัวตามมาด้วย
หลี่หว่านชิงบอกว่า “ชิงเหอ ปีนขึ้นไปบนต้นไม้ พี่จะไปฆ่าหมูป่า”
หลี่ชิงเหอพยักหน้า เขารู้ว่าถ้ายังอยู่ข้างล่าง พี่รองต้องคอยเป็นห่วงเขาแน่
เขาจึงรีบปีนขึ้นไปนั่งบนกิ่งไม้ คอยจับตาดูสถานการณ์ข้างล่างอยู่ตลอด
หลี่หว่านชิงหยิบมีดปาออกมา เล็งไปที่ดวงตาของหมูป่าแล้วซัดออกไปทันที
หมูป่าถูกมีดปาเข้าที่ดวงตา ความเจ็บปวดทำให้มันโกรธจัด พุ่งเข้าชนหลี่หว่านชิงทันที นางเบี่ยงตัวหลบได้อย่างฉิวเฉียด
นางสะบัดเถาวัลย์ออกไปรัดคอหมูป่าไว้แน่น แต่ตัวนางยังเล็กและไม่มีแรงมากพอ จึงถูกหมูป่าลากไปด้วย มันดิ้นสุดแรงแล้วหันกลับมาพุ่งชนอีกครั้ง
หลี่ชิงเหอที่อยู่บนต้นไม้เห็นหมูป่ากำลังจะพุ่งชนหลี่หว่านชิงอีก จึงฉวยจังหวะสำคัญซัดมีดปาเข้าใส่ดวงตาอีกข้างของมันได้พอดี
หมูป่ามองไม่เห็นและเจ็บปวดจนคำรามลั่น มันพุ่งไปทั่วอย่างบ้าคลั่งด้วยความเร็วสูง หลี่หว่านชิงใช้เถาวัลย์รัดคอมันไว้ แล้วบังคับให้มันพุ่งชนต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ไม่ไกล!