จ้าวหลันกับคนอื่น ๆ พาเด็กหลายคนออกมาจากห้องใต้ดิน
เห็นโจวจิ่งโม่กับพวกยังต่อสู้กันอยู่ โจวจิ่งซิวก็เอ่ยว่า “ท่านป้าจ้าว ข้าจะไปช่วยด้วย!”
หลี่หว่านชิงหยิบมีดสั้นเล่มหนึ่งออกมาจากอกเสื้อแล้วยื่นให้เขา “เอามีดเล่มนี้ไป ระวังตัวด้วย!
สู้ไม่ไหวก็รีบหนี!”
โจวจิ่งซิวพยักหน้า ก่อนเข้าร่วมการต่อสู้ แม้ตัวเขาจะเล็ก แต่ร่างกายว่องไว เพียงหลบหลีกไม่กี่ครั้งก็จัดการคนไปได้หนึ่งคน!
หลี่ชิงเหอเอ่ยว่า “ท่านแม่ ข้ากับหว่านเหลียนจะไปซ่อนตัวหลังเขาจำลองแล้วยิงมีดบิน ท่านช่วยดูแลเด็กคนอื่น ๆ ด้วยนะ!”
จ้าวหลันพยักหน้า นางรู้ว่าตอนนี้เป็นช่วงหนีภัย จึงควรให้เด็ก ๆ ฝึกฝนตัวเองบ้าง “พวกเจ้าระวังตัวด้วย ถ้าถูกพบเข้าก็รีบกลับมา!”
ทั้งสองพยักหน้า แล้ววิ่งไปทางเขาจำลองด้านหน้า!
พอซ่อนตัวอยู่ด้านหลัง ทั้งคู่ก็เล็งคนที่อยู่ใกล้แล้วยิงมีดบินออกไป มีดบินหนึ่งเล่มก็จัดการได้หนึ่งคน!
คนที่ถูกมีดบินตกใจจนร้องเสียงหลง “ใครน่ะ? ใครยิงมีดบิน?”
มองซ้ายมองขวาก็ยังหาใครไม่เจอ!
หลี่หว่านชิงย่องไปข้างกายจ้าวหลัน โน้มเข้าไปกระซิบข้างหูว่า “ท่านแม่ ข้าเห็นคลังเก็บของอยู่ข้างคุกใต้ดิน
ข้างในมีเสบียงกับเงินอยู่มาก ข้าจะไปเก็บมา!”
จ้าวหลันพยักหน้า “เช่นนั้นก็ระวังตัวด้วย!”
หลี่หว่านชิงวิ่งไปที่กำแพงด้านหลัง ลูบคลำอยู่บนผนังครู่หนึ่ง ก่อนจะพบหินก้อนหนึ่งที่นูนออกมา
นางกดลงไปด้วยมือ ทางลับสายหนึ่งก็เปิดออก
นางค่อย ๆ เดินลงไปอย่างระมัดระวัง
เมื่อเดินลงไปจนสุดก็เห็นห้องห้องหนึ่ง มีเสบียงวางอยู่เต็มไปหมด ทั้งยังมีหีบสองใบกับถังไม้ใบใหญ่สองใบ!