พอเดินเข้าประตูโรงพักเฉิงตงมาก็เห็นเจ้าหน้าที่ตำรวจและตำรวจสำรองทั้งหมด ภายใต้การนำของผู้กำกับการโรงพักหลี่เฉียงและครูฝึกการเมืองจางเหว่ย เรียงแถวกันอยู่กลางลาน!
กำลังสงสัยว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น ผู้คนก็ส่งเสียงเชียร์พร้อมกันว่า "ต้อนรับหัวหน้าหน่วยเวยกลับเข้าหน่วยอย่างปลอดภัย!"
"โอ้ย ตายแล้ว!"
"ผู้กำกับการ ครูฝึกการเมือง ทุกคน พวกท่านช่างเกรงใจเกินไป ข้าน้อยจะทนรับได้อย่างไรกัน?"
เวยเสียนจวินไม่คิดว่าทุกคนจะมาต้อนรับเขา จางหลงกับจ้าวหู่ตลอดทางนั้น ไม่ยอมปริปากแม้แต่คำเดียว
"ฮ่าๆ รับได้สิ เจ้านี่นะ เป็นขุนศึกผู้ได้บำเหน็จใหญ่ของโรงพักเรา คดีนี้ครั้งนี้ ไม่ใช่แค่เจ้า โรงพักเราก็พลอยได้บุญไปด้วย ได้ความดีความชอบชั้นสามของหมู่คณะหนึ่งครั้ง ฮ่าๆ ข้าทำงานตำรวจมาหลายปี ปีนี้ได้เกียรติยศมากที่สุดและสบายใจที่สุด ก็เพราะอาศัยบุญของเจ้านี่แหละ!" จางเหว่ยพูดด้วยความตื่นเต้น
"ใช่ๆ!"
"ใช่ๆ—" ทุกคนพากันพยักหน้า
ความดีความชอบชั้นสามของหมู่คณะเป็นของส่วนรวม เรียกได้อย่างแม่นยำว่าเป็นของโรงพักเฉิงตง แต่เมื่อเจาะจงถึงตัวบุคคลแต่ละคนแล้ว เขียนลงในประวัติและแฟ้มเอกสารได้ว่าหน่วยงานที่สังกัดได้รับความดีความชอบชั้นสามของหมู่คณะ ก็ถือเป็นประสบการณ์ที่โดดเด่นไม่น้อย การเลื่อนตำแหน่ง การย้ายตำแหน่ง ล้วนได้สิทธิ์ก่อนผู้อื่น!
อีกอย่าง เกียรติยศเอาไปไม่ได้ แต่เงินรางวัลเอาได้สิ!
ได้รับความดีความชอบชั้นสามของหมู่คณะ หน่วยงานที่ได้รับสามารถรับเงินรางวัล 5,000 หยวน เงินจำนวนนี้โดยทั่วไปเข้าคลังลับของโรงพัก เมื่อแบ่งถึงตัวบุคคล คนละสามห้าร้อยหยวนเป็นของขวัญก็ไม่มีปัญหา นี่คือเงินเดือนมากกว่าครึ่งเดือน เจ้าว่าน่าพอใจไหมล่ะ? (สำคัญ: ให้เงินสดไม่ได้ ให้สิ่งของหรือบัตรกำนัลซื้อของได้)