“สวัสดีปีใหม่ขอรับ ท่านอาจารย์!”
พอเข้าไปในห้องเวร ก็เห็นเฝิงเสี่ยวกังนั่งอยู่ที่นั่นแล้ว!
“สวัสดีปีใหม่! กลับบ้านไปเล่นสนุกดีหรือไม่?” เฝิงเสี่ยวกังถามพร้อมรอยยิ้ม
“ก็พอใช้ได้ขอรับ ยังไงก็แค่นั้นแหละ สองสามวันแรกก็ดี หลังๆ มาหน่อยก็เริ่มน่าเบื่อแล้วขอรับ!” เวยเสียนจวินตอบตามจริง
“เจ้านี่เหลือรู้จักพอเถอะ พลาดครั้งนี้แล้ว ต่อไปช่วงปีใหม่เจ้าต้องเข้าเวรตลอด จะได้สบายแบบนี้อีกหรือ!”
“ก็จริงขอรับ!”
ในจุดนี้ เวยเสียนจวินไม่ปฏิเสธ เพราะตารางเวรช่วงตรุษจีนที่โรงพักจัดไว้ เขาได้ดูแล้ว สามคนต่อหนึ่งกลุ่ม แต่ละคนเข้าเวรยาวสองรอบ เป็นแบบ 24 ชั่วโมง!
โดยเฉพาะวันสิ้นปีกับวันแรกของปีใหม่สองวันนั้น ผู้กำกับกับครูฝึกการเมือง ต่างคนต่างรับผิดชอบหนึ่งวัน นำทีมฝ่าฟันไปได้ ต้องบอกว่า ในจุดนี้ ทำให้ทุกคนยอมรับได้จริงๆ!
ขนาดผู้กำกับกับครูฝึกการเมืองยังนำเข้าเวรเป็นตัวอย่าง คนข้างล่างจะกล้าทำงานไม่เต็มที่ได้อย่างไร?
ในยุคที่อภิสิทธิ์ชนระบาดขนาดนี้ แบบนี้ถือว่าเป็นผู้บังคับบัญชาที่ดีเป็นพิเศษแล้ว!
“อ้อ ใช่ ท่ามังกรดำสิบแปดท่าที่สอนเจ้าไป ฝึกเป็นอย่างไรบ้าง?” เฝิงเสี่ยวกังถามขึ้นทันที
“ฝึกมาตลอดขอรับ ไม่ได้ขี้เกียจ ถ้ามีเวลาว่าง ขอรับอาจารย์ลองประลองฝีมือกันสักหน่อย!” เวยเสียนจวินพูดพร้อมรอยยิ้ม
“ฮ่าๆ ค่อนข้างมั่นใจดีนี่ ได้ คืนนี้ถ้าไม่มีอะไร เราสองคนลองกันสักตั้ง!” เฝิงเสี่ยวกังอดขำไม่ได้ ยินดีตกลง