"มาแล้ว มาแล้ว มีเรื่องอะไรหรือ ไอ้พวกเรียกวิญญาณ... อืม เอ่อ!" หลี่จื้อเฉิงแสร้งทำเป็นเพิ่งเห็นเวยเสียนจวินทั้งสองคน สีหน้าแฝงความรำคาญและเก้อเขิน
"สวัสดีครับ พวกเราเป็นเจ้าหน้าที่สำนักงานตำรวจ มีเรื่องอยากสอบถามท่านหน่อย ท่านคือหลี่จื้อเฉิงใช่ไหมครับ?" เวยเสียนจวินเอ่ยถามด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
"เอ่อ... ใช่ ใช่ครับ ผมคือหลี่จื้อเฉิง มีอะไรหรือครับ?"
หลี่จื้อเฉิงในใจพยายามบอกตัวเองไม่ให้ตื่นเต้น ตั้งสติไว้!
ทว่าร่างกายกลับสั่นเทาโดยไม่รู้ตัว ตื่นเต้นจนปากก็เริ่มควบคุมไม่อยู่!
"มีคดีหนึ่ง ต้องการคุยกับท่านตามลำพัง ท่านเลขาคณะกรรมการหลี่ กรุณารออยู่ตรงนี้สักครู่ พวกเราจะคุยกับหลี่จื้อเฉิงในห้องโถง!" เวยเสียนจวินเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ สายตาจดจ้องใบหน้าของหลี่จื้อเฉิงไม่วางตา เห็นความวุ่นวายใจของอีกฝ่ายได้อย่างชัดเจน
"ได้ ได้ ท่านทั้งสองเชิญตามสบาย! จื้อเฉิง จงให้ความร่วมมือกับท่านหัวหน้าหน่วยเวยให้ดี!" เลขาธิการสาขาพรรคหลี่เอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น มีอานุภาพแห่งตำแหน่งยิ่งกว่าเวยเสียนจวินเสียอีก
"เอ่อ... ได้ครับ!" หลี่จื้อเฉิงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สายตาชัดเจนว่ามีแววกรุ่นเคืองราวกับจะถามว่า "แกเป็นใครห๊า" แต่พอเห็นเวยเสียนจวินทั้งสองยืนอยู่ข้าง ๆ ก็รีบเก็บแววนั้นทันที แล้วก้มหน้าก้มตาเดินนำหน้าไป
เวยเสียนจวินฉวยโอกาสส่งสายตาให้จางหลง บอกเป็นนัยว่าคนผู้นี้มีปัญหา