การต่อสู้ของทั้งสองคนทวีความดุเดือดขึ้นเรื่อย ๆ ต่างฝ่ายต่างหาทางสังหารอีกฝ่าย
หลังต่อสู้อย่างหนักหน่วงต่อเนื่อง หนิงเฉินก็เริ่มแสดงอาการเหนื่อยล้า เปิดช่องโหว่ตรงกลางลำตัว
ยอดฝีมือประมือกัน ช่องโหว่เพียงนิดเดียวก็ถึงตายได้
เงาผีฉวยโอกาสในชั่วพริบตา ทวนยาวแหวกอากาศ แทงเข้าใส่หน้าอกของหนิงเฉินอย่างดุดัน
แต่ในจังหวะที่ปลายทวนกำลังจะปักเข้าหน้าอก แววตาเหี้ยมเกรียมก็วาบผ่านหางตาของหนิงเฉิน
ทวนในมือของเขาพุ่งแทงออกไปอย่างไร้สุ้มเสียง
ฉึก!!
ฉึก!!
ทวนทั้งสองเล่มแทงทะลุหน้าอกของอีกฝ่ายพร้อมกัน
ทั้งคู่สิ้นชีพในเวลาเดียวกัน ตายตกไปพร้อมกัน
แสงสีดำกะพริบวูบ หนิงเฉินฟื้นคืนชีพกลับมา เงาผีก็ฟื้นคืนชีพขึ้นมาพร้อมกัน
“เจ้าเล่ห์จริง ๆ!!” เงาผียิ้มบางพลางกล่าว
“มาอีก!” หนิงเฉินตวาดเสียงเย็น ก่อนพุ่งเข้าใส่อีกฝ่ายอีกครั้ง
การปะทะดุเดือดระเบิดขึ้นอีกครา
เวลาผ่านไป การต่อสู้ยังคงดำเนินต่อ หนิงเฉินแทบใช้ค่าวงล้อที่มีจนหมด และตายตกไปพร้อมกับเงาผีครบ 10 ครั้ง
นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่เขาจะลุกขึ้นได้ และเป็นชีวิตสุดท้ายของเขา
หากตายอีกครั้ง เขาจะไม่มีวันลุกขึ้นมาได้อีก
เมื่อสู้กันมาจนถึงตอนนี้ หนิงเฉินหมดเรี่ยวแรงอย่างแท้จริง แม้การฟื้นคืนชีพจะทำให้สภาพร่างกายกลับมาเต็มเปี่ยม แต่จิตใจก็ยังอ่อนล้า ร่างกายก็ยังเหน็ดเหนื่อย
เขาแทบยกทวนไม่ขึ้น ท่วงท่าช้าลงมาก ปฏิกิริยาก็เชื่องช้าลงด้วย
“ดูท่าคงถึงขีดจำกัดของเขาแล้ว” ฮูหยินเมิ่งเอ่ย สายตาที่มองหนิงเฉินเปี่ยมด้วยความชื่นชม ทว่าแฝงความเสียดายอยู่บ้าง “ผลงานของเขาน่าทึ่งมาก น่าเสียดายที่นี่คือบททดสอบหวงเฉวียน หากไม่อาจทะลวงขีดจำกัดของตนเองได้ เขาต้องตายอยู่ที่นี่แน่”