หนิงเฉินออกจากหมู่บ้าน มายังอาณาเขตของมอนสเตอร์เลเวล 1 หมาดำตัวใหญ่
หมาดำตัวใหญ่ตัวหนึ่งเห็นเขาบุกเข้ามา ก็แยกเขี้ยวเห่าเสียงดังลั่น พุ่งเข้าใส่ทันที
ไม่ว่าหนิงเฉินจะไปที่ไหน ก็เรียกความสนใจจากผู้เล่นรอบข้างได้เสมอ เพราะเขาโด่งดังเกินไปแล้ว
เมื่อเห็นหนิงเฉินกล้าไปยั่วโมโหหมาดำตัวใหญ่ ทุกคนก็อดส่ายหน้าไม่ได้
“ไม่ต้องดูหรอก ตายฟรีแน่นอน”
“หมาดำตัวใหญ่โจมตีแรงมาก ต่อให้เป็นผู้เล่นเลเวล 2 ก็ยังต้องรับมืออย่างระมัดระวัง หนิงเฉินคงไม่รอดแน่”
“กระโดดตึกจนสมองเพี้ยนไปแล้วสินะ ในหมู่บ้านยังฟื้นคืนชีพได้ แต่ที่นี่ทำไม่ได้หรอก”
“โดนมันกัดแค่ครั้งเดียวก็ต้องล้มแล้ว”
หนิงเฉินมองหมาดำตัวใหญ่ที่พุ่งเข้ามา แล้วหยิบดาบไม้สำหรับผู้เริ่มต้นออกจากเป้อย่างไม่รีบร้อน
“ไอ้ตัวดำ อย่าเห่ามั่วซั่วใส่ฉัน”
เขาจับจังหวะได้พอดี ฟันลงกลางหัวสุนัขอย่างแม่นยำ
หมาดำตัวใหญ่ร่างแข็งทื่อทันที ตาเหลือกขาว ก่อนจะล้มลงไปแน่นิ่ง
ฟันดาบเดียวสังหาร ง่ายเกินไปแล้ว
【สังหารหมาดำตัวใหญ่เลเวล 1 ได้รับค่าวงล้อ 1 แต้ม และค่าประสบการณ์ 10 แต้ม】
“What???”
ฝูงชนที่มามุงดูฮือฮาขึ้นมา ต่างตกตะลึงจนแทบถลนตาออกจากเบ้า
“ฆ่าได้ในดาบเดียวเลยเหรอ? ฉันไม่ได้ตาฝาดใช่ไหม??”
บางคนขยี้ตาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในที่สุดก็ยืนยันได้ว่านี่คือเรื่องจริง
“ไม่ใช่สิ ไม่ใช่! ข่าวลือบอกว่าพี่กระโดดตึกมีค่าสถานะทุกอย่างแค่ 2 แต้ม คำนวณออกมาก็มีพลังโจมตีแค่ 4 แต้มด้วยซ้ำ กระทั่งเกราะป้องกันของหมาดำตัวใหญ่ยังเจาะไม่เข้า! แถมเขายังมีพรสวรรค์ระดับ F ไม่มีทางสังหารหมาดำตัวใหญ่ได้ในดาบเดียวแน่นอน!”
“แล้วจะอธิบายเรื่องนี้ยังไง?”
“ฉันเคยได้ยินว่ามีคนทำภารกิจสำเร็จแล้วได้รับบัฟทรงพลัง บางทีพี่กระโดดตึกอาจเป็นแบบนั้นก็ได้ บัฟแบบนี้อยู่ได้ไม่นาน เขาก็แค่เก่งอยู่ชั่วคราวเท่านั้นแหละ”
“ถ้าเป็นแบบนั้น ก็พอฟังขึ้น”
ไม่มีใครอยากเชื่อว่าคนไร้ความสามารถคนหนึ่งจะจู่ ๆ เก่งกว่าพวกเขาทุกคน แถมยังเก่งเกินจริงอย่างเหลือเชื่ออีกต่างหาก
หนิงเฉินไม่รู้ว่าผู้เล่นรอบข้างกำลังคิดอะไรอยู่ เขายังคงบ่นว่าอุตส่าห์ฆ่าหมาดำตัวใหญ่ได้หนึ่งตัว กลับได้ค่าวงล้อมาแค่ 1 แต้ม
“ขี้เหนียวจริง ๆ”
การฟื้นคืนชีพของเขาต้องใช้ค่าวงล้อเท่ากับเลเวลคูณห้า หมายความว่าต้องฆ่ามอนสเตอร์ 5 ตัว ถึงจะสะสมพอสำหรับการฟื้นคืนชีพหนึ่งครั้ง
ยิ่งเลเวลของเขาสูงขึ้น ค่าใช้จ่ายก็จะเพิ่มขึ้นเป็นห้าเท่า
“ดูท่าถ้าอยากฟื้นคืนชีพได้ไม่จำกัด ก็ต้องฟาร์มมอนสเตอร์กันสุดชีวิตแล้ว”
พรสวรรค์ของเขาบังคับให้ต้องออกไปตายบ่อย ๆ เพื่อรับค่าสถานะถาวร
ความสามารถจากพรสวรรค์อย่างที่สองก็ต้องให้เขาตายแล้วฟื้นคืนชีพครบ 100 ครั้ง ถึงจะปลดล็อกได้
มองดูพรสวรรค์ที่เหมือนไร้เทียมทานนี่แล้ว ทำไมถึงให้ความรู้สึกเหมือนเป็นทาสรับจ้างสุดพิลึกก็ไม่รู้?
ทั้งต้องฟาร์มค่าวงล้อสุดชีวิต ทั้งต้องออกไปตายซ้ำแล้วซ้ำเล่า......
แต่โชคดีที่หลังพรสวรรค์ตื่นขึ้นมา มันก็มอบค่าสถานะอันทรงพลังให้เขา ทำให้สังหารมอนสเตอร์ได้อย่างง่ายดาย
เขามองแถบค่าประสบการณ์ แล้วพบว่ามันขยับไปข้างหน้าเพียงนิดเดียว
“ดูจากความคืบหน้านี้ อย่างน้อยต้องฆ่าหมาดำตัวใหญ่ 100 ตัวถึงจะเลเวล 2”
การฟาร์มค่าวงล้อที่นี่ค่อนข้างเร็วก็จริง แต่ประสิทธิภาพการเพิ่มเลเวลต่ำเกินไป
เพราะเมื่อเลเวลเพิ่มขึ้น ค่าใช้จ่ายในการฟื้นคืนชีพก็จะเพิ่มตามไปด้วย หากคิดให้คุ้มที่สุด เขาควรฟาร์มค่าวงล้อให้ได้มากพอก่อนเลเวลอัป แล้วค่อยออกไปตายซ้ำตอนที่ค่าใช้จ่ายยังต่ำ
แต่ทำแบบนั้นก็จะกลายเป็นทาสรับจ้างเกินไปหน่อย
หนิงเฉินตัดสินใจได้อย่างรวดเร็ว จะไม่กดเลเวลไว้ ฟาร์มได้เท่าไรก็เท่านั้น
ตอนนี้เขายังไม่มีสกิลสักอย่าง ทำได้แค่พึ่งการโจมตีปกติเพื่อฆ่ามอนสเตอร์
รีบเพิ่มเลเวลให้เร็วที่สุด พอออกจากหมู่บ้านผู้เริ่มต้นได้ก็อาจเปลี่ยนอาชีพและเรียนสกิลโจมตีหมู่ ถึงตอนนั้นความเร็วในการฟาร์มมอนสเตอร์จะเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด
เขาตัดสินใจฟาร์มค่าวงล้อที่นี่สักหน่อยก่อน แล้วค่อยไปยังเขตมอนสเตอร์เลเวลสูงกว่า
มีค่าวงล้อติดตัวไว้ ถึงจะรู้สึกปลอดภัย
หนิงเฉินพุ่งเข้าไปในฝูงหมาดำตัวใหญ่ ฟันหนึ่งดาบตายหนึ่งตัว สะสมค่าวงล้ออย่างรวดเร็ว
คนอื่นยังต้องจับกลุ่มฟาร์มมอนสเตอร์อย่างระมัดระวัง มีแค่เขาที่กล้าทำตามใจชอบแบบนี้
ถึงจะเผลอโดนหมาดำตัวใหญ่กัด ก็ยังไม่ระคายผิว แถบพลังชีวิตเหนือหัวไม่ขยับแม้แต่นิดเดียว
เกมนี้ไม่มีระบบบังคับให้เสียพลังชีวิต 1 แต้ม
ถ้าพลังโจมตีไม่เกินพลังป้องกัน ก็ทำได้แค่เกาให้คันเท่านั้น
ไม่นานหนิงเฉินก็ฆ่าหมาดำตัวใหญ่ไปยี่สิบกว่าตัว ของที่ได้รับมามากพอให้เขาฟื้นคืนชีพได้สี่ครั้ง
เขาไม่อยู่ต่อ แล้วออกจากพื้นที่นี้ไป
แถวนี้คนเยอะปากมาก ไม่เหมาะให้เขาแสดงฝีมือ และเขาก็ไม่อยากเปิดเผยความสามารถของพรสวรรค์ตัวเองง่าย ๆ แบบนี้
เขาจงใจซ่อนชื่อที่อยู่เหนือหัว ถึงได้ไม่สะดุดตาเท่าเดิม
แต่ระหว่างทางก็ยังมีผู้เล่นจำเขาได้ และคอยมองมาด้วยสายตาประหลาดใจเป็นระยะ
ไม่นานเขาก็มาถึงเขตมอนสเตอร์เลเวล 5 ซึ่งเป็นอาณาเขตของกิ้งก่าเขาดำ
ข้างหน้ามีกิ้งก่าเขาดำรวมตัวกันอยู่สิบกว่าตัว หนิงเฉินถือดาบเดินเข้าไปทันที ล่อกิ้งก่าเขาดำตัวหนึ่งออกมาลองฝีมือ
กิ้งก่าเขาดำเลเวล 5 มีพลังโจมตีแค่ร้อยกว่า ๆ เท่านั้น ไม่ต่างจากหมาดำตัวใหญ่ ตีเกราะป้องกันของหนิงเฉินไม่เข้าเลย
แต่พลังชีวิตกับพลังป้องกันของมันสูงขึ้นมาก หนิงเฉินต้องฟันถึงสี่ดาบกว่าจะสังหารมันได้
ผ่านไปเพียงสิบกว่านาที บนพื้นก็มีซากกิ้งก่าเขาดำกองอยู่เต็มไปหมด
หนิงเฉินได้ค่าวงล้อมาอีกยี่สิบกว่าแต้ม ส่วนแถบค่าประสบการณ์ก็ขึ้นไปถึง 94% อีกไม่นานก็จะเลเวลอัป
เขาออกจากที่นี่แล้วเดินหน้าต่อ
ไม่นานหลังจากเขาจากไป ทีมผู้เล่นสิบคนก็เดินทางมาถึง
คนที่เลเวลต่ำที่สุดในกลุ่มก็ยังเลเวล 4 แล้ว ในหมู่บ้านผู้เริ่มต้น ทีมนี้นับว่าเป็นระดับหัวกะทิได้เลย
ส่วนหญิงสาวที่เป็นผู้นำทีมยิ่งมีเลเวลสูงถึง 6 ซึ่งนับว่าน่าทึ่งมาก
หญิงสาวมีรูปร่างสูงโปร่ง ขายาวคู่หนึ่งยาวเสียยิ่งกว่าชีวิต ผิวขาวผ่อง ดวงตาสุกใส ฟันขาวเรียงสวย ใบหน้างดงามไร้ที่ติแต่มีกลิ่นอายห้าวหาญที่หญิงสาวทั่วไปไม่มี
“ตามคำใบ้ของภารกิจ กิ้งก่าเขาดำที่ถูกปีศาจกัดกร่อนตัวนั้นน่าจะอยู่แถวนี้” หญิงสาวเอ่ยขึ้น
“ทุกคนระวังตัวไว้ ถึงจะเพิ่งถูกปีศาจกัดกร่อนในขั้นแรก แต่ค่าสถานะก็แข็งแกร่งกว่ามอนสเตอร์ทั่วไปมาก”
ทันใดนั้นก็มีคนร้องตะโกนด้วยความตกใจ “คุณหนู รีบดูทางนั้น!”
หลูเจาหยวนหันไปมองตามที่คนนั้นชี้
เธอเห็นซากกิ้งก่าเขาดำเกลื่อนพื้นตรงแอ่งเขาข้างหน้า
“ดูท่าจะมีทีมมาฝึกเลเวลที่นี่” หลูเจาหยวนขมวดคิ้ว “ตามฉันมา รีบหากิ้งก่าเขาดำราชันให้เจอ อย่าให้คนอื่นแย่งไปได้!”
“รับทราบ!”
อีกด้านหนึ่ง หนิงเฉินฆ่ามอนสเตอร์ทุกตัวที่พบระหว่างทาง
【ติ๊ง! ยินดีด้วย เลเวลของคุณเพิ่มขึ้นเป็น 2 ค่าสถานะทั้งหมดเพิ่มขึ้น 1 แต้ม และได้รับจุดสถานะอิสระ 4 แต้ม】
“เฮ้อ อยากตายก็ยังตายไม่ได้ งั้นตรงไปเขตมอนสเตอร์เลเวล 10 เลยดีกว่า”
ตอนนี้เขาสะสมค่าวงล้อไว้ได้ 46 แต้มแล้ว แต่มอนสเตอร์แถวนี้ทำอะไรเขาไม่ได้เลย ทำเอาเขาปวดหัวไม่น้อย
ดังนั้นเขาจึงใส่จุดสถานะอิสระทั้ง 4 แต้มลงในพละกำลัง เพื่อเพิ่มพลังโจมตีของตัวเองต่อไป
ไม่จำเป็นต้องเพิ่มความทนทาน เพิ่มไปก็ยิ่งตายยากกว่าเดิม
ส่วนพลังจิต ดูเหมือนนอกจากเพิ่มค่ามานาแล้วก็ไม่มีประโยชน์อะไร
ความเร็วตอนนี้ก็ยังไม่ขาด
หนิงเฉินเดินหน้าต่อไป
จู่ ๆ ก็มีเสียงคำรามต่ำ ๆ ดังมาจากป่าด้านหน้า
“มีบอส!”
ดวงตาทั้งสองของหนิงเฉินเป็นประกาย เขาอยากตายจะแย่อยู่แล้ว
หนิงเฉินไม่พูดพร่ำทำเพลง กระโจนข้ามแนวป่าแล้ววิ่งพรวดไปข้างหน้า
เสียงต่อสู้ดังแว่วมาเป็นระลอก ๆ จากด้านหน้า
“โดนคนอื่นชิงตัดหน้าไปแล้วเหรอเนี่ย”
หนิงเฉินมาถึงหลังก้อนหินก้อนหนึ่ง แล้วมองลงไปยังเนินเขา เห็นผู้เล่นสิบคนกำลังรุมสังหารบอสตัวหนึ่งซึ่งมีขนาดใหญ่กว่ากิ้งก่าเขาดำทั่วไปอยู่หนึ่งรอบ
การต่อสู้ดุเดือดมาก
ผู้เล่นสายถึกสามคนถือโล่ไม้ยืนอยู่แนวหน้า คอยดึงความเกลียดชังของบอสไว้แน่น
ด้านหลังยังมีผู้เล่นสองคนที่มีพรสวรรค์ด้านการรักษา คอยฟื้นฟูสภาพให้พวกเขาอย่างต่อเนื่อง
โล่สามารถป้องกันความเสียหายได้มาก ขอแค่โล่ไม้ไม่แตก พวกเขาก็ทนรับการโจมตีของบอสไหว
ผู้เล่นสายโจมตีที่เหลือต่างก็ทุ่มสุดกำลังโจมตี
แต่การโจมตีของพวกเขาแทบไม่ต่างจากการเกาให้คันสำหรับกิ้งก่าเขาดำราชัน
“เป็นเธอเหรอ?”