“ไม่เข้าสู่วัฏสงสาร ตายแล้วฟื้นคืนชีพ! นี่มันพลังเทพแห่งวัฏสงสารจริง ๆ งั้นหรือ!?” หวังวิญญาณเศร้าเบิกตากว้าง ไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง
“ไม่ใช่!” ฮูหยินเมิ่งดูเหมือนจะมองเห็นความแตกต่างบางอย่าง “ถึงจะใช้พลังเทพแห่งวัฏสงสารได้ ก็ไม่มีทางมีพลังตายแล้วฟื้นคืนชีพ สิ่งที่เขาควบคุมอยู่ ดูเหมือนจะเป็น...กฎแห่งวัฏสงสารเพียงเสี้ยวหนึ่ง!”
“วิญญาณของเขาหลุดพ้นจากหกภพ ไม่เข้าสู่วัฏสงสาร!!”
“ฮือก!!” ราชันผีทั้งหลายสูดลมหายใจเฮือกใหญ่พร้อมกัน
การควบคุมกฎแห่งวัฏสงสารได้ แม้จะเป็นเพียงเสี้ยวเดียว ก็ถือเป็นปาฏิหาริย์ที่เหลือเชื่อแล้ว!
ในเวลานี้ สายตาที่ราชันผีทั้งห้ามองหนิงเฉินไม่สูงส่งกดข่มเหมือนก่อนอีกต่อไป
กลับเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น พวกเขาแทบอดใจรอไม่ไหวที่จะรู้ว่าหนิงเฉินเข้าใจวิถีแห่งวัฏสงสารมากแค่ไหน
“ดูกันต่อ!” ทุกคนจ้องหนิงเฉินไม่กะพริบตา
หนิงเฉินที่ฟื้นคืนชีพสูดลมหายใจเย็นเยียบ ความเจ็บปวดจากการถูกฟันขาดเป็นสองท่อนเมื่อครู่ยังคงหลงเหลืออยู่
“ปลดล็อกวิธีตายแบบใหม่ได้อีกแล้ว”
แต่หลังฟื้นคืนชีพ หนิงเฉินกลับรู้สึกว่ามีดวงตาหลายคู่กำลังจ้องมองตนอยู่รอบด้าน ทำให้รู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเอง
ผีศึกโยวหมิงมองหนิงเฉินที่ฟื้นคืนชีพอย่างประหลาด ดวงตาใต้เกราะส่องประกายแสงสลัว
“ยังไม่ตายอีกหรือ?” เสียงประหลาดใจดังขึ้น แต่ไม่นานก็กลับมาเย็นชา “งั้นก็ฆ่าอีกครั้ง”
มันฟันดาบลงอย่างเด็ดขาด
แต่แสงสีทองพลันปรากฏขึ้นบนร่างหนิงเฉิน ก่อนแปรเปลี่ยนเป็นโล่สีทอง ป้องกันการฟันอันน่าสะพรึงกลัวเอาไว้
นี่คือช่วงเวลาไร้เทียมทาน 2 วินาทีที่ได้รับหลังฟื้นคืนชีพ!
“คิดจะฆ่าฉัน ไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก!!”