เสียงลมเหนือพื้นที่รกร้างดังขึ้นเรื่อย ๆ
ฟู่——
ไกลออกไปคล้ายมีสัตว์มหึมากำลังลากโซ่หนักอึ้ง เคลื่อนผ่านผืนดินอย่างเชื่องช้า
บทเพลงศักดิ์สิทธิ์แห่งค้อนยักษ์ถอดค้อนใหญ่ที่สะพายอยู่ด้านหลังออกมาถือไว้แล้ว เสี่ยวหม่านยืนอยู่ข้างหลังเขา กอดคทาไว้แน่นพลางจ้องเส้นขอบฟ้าอันมืดมัวด้วยความตึงเครียด ส่วนอิ่งชีซ่อนตัวอยู่หลังก้อนหินยักษ์ที่ถูกลมกัดกร่อน มือถือมีดสั้นสองเล่มกลับด้าน เตรียมรอเป้าหมายปรากฏตัว
ลู่เถี่ยเฉินยืนนิ่งอยู่หน้าสุดของกลุ่มทั้งสี่ จ้องไปเบื้องหน้าอย่างไม่วางตา
ไม่นานนัก ดวงตาคู่หนึ่งก็สว่างขึ้นในความมืดไกลโพ้น ราวกับไฟหน้ารถ
จากนั้นร่างสูงหลายเมตรก็ค่อย ๆ ก้าวออกมาจากความมืดของทุ่งร้าง
มันคือหมาป่าสีดำที่มีร่างกายใหญ่โตผิดปกติ
ความสูงถึงหัวไหล่เกือบ 3 เมตร ขาทั้งสี่แข็งแรงกำยำเหยียบลงบนพื้นดินแตกระแหง ทุกย่างก้าวทำให้ฝุ่นละเอียดฟุ้งกระจาย
ขนสีเทาดำของมันมีชั้นผลึกสีขาวจันทราแข็งราวกับแร่แทรกอยู่เป็นหย่อม ๆ
โซ่ที่ขาหน้าซ้ายขาดไปครึ่งหนึ่ง ลากครูดไปกับพื้น ส่งเสียงแหลมเสียดหูเป็นระยะ
ที่ชวนขนลุกยิ่งกว่าคือบริเวณอกของมัน
ตรงนั้นมีผลึกสีแดงคล้ำฝังอยู่ก้อนหนึ่ง
ภายในผลึกคล้ายมีจันทร์เสี้ยวกำลังหมุนช้า ๆ
【เลเวล 18 ราชาหมาป่าจันทรคราส (อ่อนแอ)】
【หัวหน้าดันเจี้ยน】
【คำอธิบาย: หนึ่งในราชาหมาป่า ขณะนี้ถูกพลังจันทรคราสกัดกร่อน จึงอยู่ในสภาวะอ่อนแอ】
【สถานะ: ถูกผนึกด้วยแร่เงินจันทรา】
【คำอธิบาย: ถูกโคมพิทักษ์จันทราและสายแร่เงินจันทรากดข่มมาเป็นเวลานาน พลังจึงสูญเสียไปอย่างหนัก】
อิ่งชีมองราชาหมาป่าตัวนั้น กลืนน้ำลายอย่างประหม่า
“หมาป่าตัวนี้...ใหญ่เกินไปหน่อยไหม?”
บทเพลงศักดิ์สิทธิ์แห่งค้อนยักษ์กลับหมุนด้ามค้อนในมือด้วยท่าทีฮึกเหิม
“บอสของดันเจี้ยนก็ต้องอลังการแบบนี้สิ”
เสี่ยวหม่านไม่ได้ตอบ
ใบหน้าของเธอซีดลงเล็กน้อย เธอยกคทาขึ้นอย่างประหม่า แล้วร่ายโล่พลังเวทที่เป็นเอกลักษณ์ของนักเวทให้ตัวเอง
ลู่เถี่ยเฉินจ้องผลึกที่อกของราชาหมาป่าจันทรคราสอยู่หลายวินาที
นิสัยเก่ากำเริบอีกแล้ว เริ่มวิเคราะห์วัตถุดิบเสียอย่างนั้น
ฆ่าราชาหมาป่าตัวนี้ได้ ภารกิจของหมู่บ้านรัตติกาลก็น่าจะสำเร็จแล้ว