กลางดึก
เสียงหมาป่าหอนดังขึ้น ฉุดฉู่เนี่ยนออกจากความฝัน
เธอผุดลุกขึ้นนั่งทันที เสียงหอนอยู่ใกล้มาก ดังมาจากด้านนอกรถบ้าน
บ้าจริง! ซูอวี๋อยู่ข้างนอก!
เธอหวงพื้นที่ส่วนตัวมาก ต่อให้ยอมรับซูอวี๋เป็นเพื่อนแล้ว ก็ยังไม่คิดจะนอนใต้ชายคาเดียวกับอีกฝ่าย
เธอมอบเต็นท์กันลมกับถุงนอนให้ซูอวี๋ อีกฝ่ายกางมันไว้ในกระบะรถสามล้อคันเล็กของตัวเอง
เสียงต่อสู้ด้านนอกทวีความดุเดือดขึ้นเรื่อย ๆ ใจฉู่เนี่ยนจมดิ่ง เธอหยิบปืนแนบหูกับขอบประตูเพื่อฟังความเคลื่อนไหว ก่อนจะเปิดประตูรถ
บนลานว่างด้านหน้ารถบ้าน ซูอวี๋กำลังถือดาบหักเล่มนั้นต่อสู้กับหมาป่ากลายพันธุ์
ต่างจากการต่อสู้ในโรงพยาบาล ตอนนี้เธอเหมือนไม่สนใจชีวิตตัวเอง ผลักหมาป่าให้ถอยห่าง ไม่ยอมให้มันเข้าใกล้รถบ้าน
ไกลออกไปยังมีดวงตาสีเขียวอีกสองคู่วูบไหวให้เห็นราง ๆ
ฉู่เนี่ยนลงจากรถ ยกปืนเล็งไปยังดวงตาสีเขียวที่อยู่ไกลออกไป ปัง! ปังปัง! ปัง! ปัง! กระสุนพุ่งออกไปพร้อมเปลวไฟ วาดเส้นเป็นทางกลางความมืด
เธอไม่ได้หวังว่าจะยิงแม่นนัก แต่กระสุนมีเหลือเฟือ ยิงมากเข้า ต่อให้เป็นจิตรกรวาดเส้นขอบก็ต้องมีสักครั้งที่วาดโดน
อีกอย่าง กระสุนก็ไม่ได้ต้องจ่ายเงินซื้อ
เสียงร้องโหยหวนดังขึ้น หมาป่าตัวหนึ่งล้มลงไกลออกไป หมาป่าที่เหลือถูกยั่วโทสะ พุ่งตรงมาทางเธอ
“พี่สาว!” ซูอวี๋เห็นสถานการณ์ทางนี้ จึงผลักหมาป่าตรงหน้าให้ถอย ก่อนหันกลับมาวิ่งหาเธอ
“ไม่เป็นไร ดูแลตัวเองก่อน”
ฉู่เนี่ยนมองหมาป่าที่พุ่งเข้ามาถึงตรงหน้า ไม่แม้แต่จะหลบ พอมันเข้ามาใกล้ขนาดนี้แล้วยังยิงไม่โดน เธอคงต้องไปตรวจสายตาก่อนแล้วล่ะ
เธอลั่นไกติดกันหลายครั้ง หมาป่ากลายพันธุ์ก็ล้มลงตามเสียงปืน
เธอหันไปเล็งหมาป่าที่อยู่ด้านหลังซูอวี๋ แต่พอนึกถึงความแม่นยำของตัวเอง...ช่างเถอะ เดี๋ยวโดนซูอวี๋เข้าอีกคน
ฉู่เนี่ยนเปลี่ยนไปถือมีดพร้า กำลังจะพุ่งเข้าไปช่วย ก็เห็นซูอวี๋จัดการมันเรียบร้อยแล้ว
【ยินดีด้วย สังหารหมาป่ากลายพันธุ์สำเร็จ】
【ได้รับ: แต้มระบบ 200 เหรียญตราผู้กล้า*2 หนัง*20 พิมพ์เขียวแส้ชางหลัน*1 หินพลังงาน*20】
คริติคอลเพิ่มเป็นสองเท่า
【ได้รับ: แต้มระบบ 2,000 เหรียญตราผู้กล้า*20 หนัง*200 พิมพ์เขียวแส้ชางหลัน*10 หินพลังงาน*200】