รออยู่อีกราวครึ่งชั่วโมง
ในที่สุดมั่วหมานก็เปลี่ยนแปลงเสร็จสมบูรณ์
เขาค่อย ๆ คลานลุกขึ้นจากพื้น
ชั่วพริบตา เงาร่างมหึมาก็ปกคลุมฉู่หวน
ฉู่หวนเพิ่งสังเกตเห็นว่า หลังเปลี่ยนแปลงสำเร็จ ร่างของมั่วหมานสูงถึงสามเมตรแล้ว!
แต่กลับไม่ดูอ้วนเทอะทะ ตรงกันข้ามยังสมส่วนและกำยำ ดูมีความดิบเถื่อนของมนุษย์ยุคโบราณ
ฉู่หวนยังสังเกตเห็นว่า หลังเปลี่ยนแปลงสำเร็จ ผิวของมั่วหมานคล้ำขึ้นเล็กน้อย เป็นสีทองแดงราวกับผ่านแดดมานานนับปี ดวงตาทั้งคู่ก็กลายเป็นสีดำสนิท ไม่มีส่วนที่เป็นตาขาวหลงเหลืออยู่เลย
ยามมั่วหมานมองฉู่หวน ทำให้เกิดความรู้สึกหวาดผวาอย่างบอกไม่ถูก
“นายท่าน!”
มั่วหมานเปล่งเสียงทุ้มราวกับเสียงกลอง ร่างมหึมาคุกเข่าลงเสียงดังสนั่น แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังตัวสูงใหญ่กว่าฉู่หวน
“ลุกขึ้นเถอะ เราไปลองความสามารถของคุณกัน!”
ฉู่หวนเอ่ยช้า ๆ
ร่างมหึมาของมั่วหมานลุกขึ้นอีกครั้ง เงาดำเริ่มเคลื่อนขยับ ก่อนยืนตระหง่านอยู่ข้างกายฉู่หวนดุจหอคอยเหล็ก
ฉู่หวนส่ายหน้า ไม่พูดอะไรต่อ แล้วพามั่วหมานออกจาก【เศษเสี้ยวต่างมิติ】!
เมื่อมาถึงห้องของเขา มั่วหมานทำได้เพียงก้มตัวงอ มิฉะนั้นหัวคงชนเพดานได้ง่าย ๆ
ฉู่หวนไม่รีรอ ให้มั่วหมานนั่งลงก่อน จากนั้นจึงหยิบ【เศษเสี้ยวต่างมิติ】ออกมาหลายชิ้นให้เขากิน
มั่วหมานหยิบ【เศษเสี้ยวต่างมิติ】ขึ้นมาชิ้นหนึ่ง แต่ไม่รู้ว่าต้องกินอย่างไร
มองซ้ายมองขวา ไม่รู้ว่าจะเริ่มกัดตรงไหน
ฉู่หวนเตือนว่า “สัมผัสพลังของคำอธิบาย แล้วทำตามสัญชาตญาณ!”
มั่วหมานได้ยินดังนั้นก็ทำตามทันที