น้ำเต้าเมล็ดพืชพันธุ์ขั้นสองเลิศล้ำ!
ทั้งห้องส่งเสียงฮือฮาขึ้นมาพร้อมกัน
พวกเขาดูเหมือนไม่คิดว่า หนิงเฉินผู้ธรรมดา ๆ จะมีความสามารถปลูกน้ำเต้าเลิศล้ำได้!
ทุกคนมองไปที่ซ่งซาน ราวกับรอคอยคำตัดสินของเขา ดูว่าน้ำเต้าลูกนี้จะได้รับการช่วยเหลือจากพลังภายนอกหรือไม่
ซ่งซานดวงตาฉายแสงสีเขียวทอง สายตามองสำรวจน้ำเต้ารวงข้าวสาลีขั้นสองนี้ แล้วพยักหน้า: "ไม่เลว ปลูกขึ้นมาเองจริง ๆ"
คำพูดนี้ทำให้ทุกคนตกตะลึงเป็นอย่างมาก
ใต้แท่นบรรยายเกิดเสียงอื้ออึงขึ้นมาทันที
ซ่งซานเอ่ยขึ้นในตอนนี้: "เงียบ!"
เมื่อเสียงของเขาจบลง ภายในห้องเรียนก็เงียบลงทันที
"ต่อไป!"
ซ่งซานเริ่มเรียกชื่อคนถัดไป
"ฉู่หวน!"
ฉู่หวนลุกขึ้นยืนทันที เดินไปที่แท่นบรรยาย ขณะที่เขาสวนทางกับหนิงเฉิน ก็ได้ยินอีกฝ่ายพึมพำ:
"จิตใจแข็งแกร่งจริง ๆ ขนาดนี้ยังไม่ตื่นกลัว!"
ฉู่หวนส่ายหน้าเล็กน้อย ไม่โต้กลับ แต่ยืนขึ้นบนแท่นบรรยาย และหยิบน้ำเต้าของตัวเองออกมา
เมื่อเขาเคลื่อนไหว ภายในห้องเรียนก็ถูกปกคลุมไปด้วยแสงสีเขียวอ่อน ๆ
เหล่านักเรียนสังเกตเห็นว่า ต้นไม้กระถางที่วางอยู่บนขอบหน้าต่างในห้องเรียนเกิดขยับตัวอย่างรุนแรงขึ้นมาทันที
ต้นพลูด่างในนั้นแผ่กิ่งก้านใบสั่นไหวเล็กน้อย เลื้อยยื่นออกไป ราวกับกำลังต้อนรับสิ่งใดบางอย่าง
แม้กระทั่งเพื่อนร่วมชั้นก็รู้สึกกายใจเบิกบานแจ่มใส ราวกับทั่วร่างกายถูกชำระล้างไปครั้งหนึ่ง มองเห็นทุกสิ่งแล้วรู้สึกสดชื่น
การเปลี่ยนแปลงที่มากที่สุดคือครูประจำชั้นซ่งซาน บนใบหน้าของเขาเผยความตกตะลึงที่หาได้ยากออกมา
เพราะเขารู้สึกได้ด้วยซ้ำว่าร่างกายที่ทรุดโทรมของตัวเอง เริ่มมีพลังชีวิตพลุ่งพล่านขึ้นมา ได้สัมผัสกับความรู้สึกสบาย ๆ ที่ไม่ได้สัมผัสมานาน