วันรุ่งขึ้น
ฉู่หวนมาเรียนตามปกติ
เมื่อคืนเขาได้เพาะเมล็ดพันธุ์ทั้งหมดที่งอกแล้วเรียบร้อย
รับรองว่าทันก่อนพิธีน้ำทิพย์ราชันย์ในอีกสองวันแน่นอน
หลังจากทำภารกิจสำเร็จ ฉู่หวนก็ดูผ่อนคลายเป็นอย่างมาก ถึงขนาดมีอารมณ์จะคุยเล่นหยอกล้อกับเจ้าเทียนอวี๋และไป๋เซิ่ง
ระหว่างที่พวกเขากำลังคุยกันอยู่นั้น
ซ่งซานก็เดินเข้ามา
ถึงแม้เขาจะทำหน้านอบน้อม แต่พอเขาเดินเข้าห้องมา ทุกคนก็อดที่จะเงียบปากและนั่งตัวตรงไม่ได้โดยอัตโนมัติ
ความกดดันอันไร้รูปร่างแผ่ปกคลุมอยู่เหนือหัวของเหล่านักศึกษาทุกคน
เมื่อเห็นทุกคนเงียบลง ซ่งซานก็ยิ้มพร้อมเอ่ยปาก: "คาบนี้ฉันจะพาพวกเธอไปเลือกวิชาบำเพ็ญขั้นสูงต่อจากวิชาดึงปราณ ซึ่งหลายวิชาก็มีพลังพิเศษ แต่พวกเธอต้องดูเงื่อนไขการฝึกให้ดี อย่ามัวแต่ไปสนใจคำอธิบายที่ดูเท่ ๆ แล้วสุดท้ายกลับฝึกไม่ได้ เสียเวลาเปล่า"
ฉู่หวนรู้ดีว่าคำพูดของคุณครูซ่งนั้นพูดให้พวกที่มาจากครอบครัวสามัญชนฟัง
คาดว่าวิชาขั้นสูงที่เก่ง ๆ นั้นคงมีเงื่อนไขการฝึกที่โหดร้าย ไม่ใช่สิ่งที่นักเรียนธรรมดา ๆ จะฝึกไหว
แต่ถ้าเป็นไปได้ เขาก็ยังอยากเลือกวิชาขั้นสูงที่ค่อนข้างเก่ง เพราะเขาไม่อยากถูกทิ้งห่างจากคนอื่นในเรื่องนี้
"เอาล่ะ ทุกคนตามฉันมา!"
ทุกคนลุกขึ้นยืนพร้อมกัน แล้วเดินตามหลังคุณครูซ่งอย่างเป็นระเบียบ ออกจากตึกเรียนจนมาถึงหน้าอาคารรูปน้ำเต้ายักษ์แห่งหนึ่ง
ซ่งซานหันมามองทุกคน: "เอาล่ะ พวกเธอเข้าไปเลือกได้เลย อย่าลืมที่ฉันเตือนไว้ล่ะ!"