"ใช่แล้ว!"
พูดจบ ไป๋เซิ่งก็หยิบน้ำเต้าสีเงินอีกลูกออกมา บนน้ำเต้ามีดวงตาสีทองในแนวตั้งและปากหนึ่งปาก แต่ไม่มีหู
ดูเผินๆ เหมือนกับน้ำเต้าสอดส่องเมื่อครู่ที่เป็นพี่น้องกันจริงๆ
ไม่ต้องพูดก็รู้ว่านี่คือน้ำเต้าฉายภาพ
ไป๋เซิ่งเร่งเร้า: "เร็วเข้า ฉู่หวน รีบส่งน้ำเต้าสอดส่องของฉันเข้าไป วางไว้ในตำแหน่งที่ดีที่สุดสำหรับการรับชม!"
ฉู่หวนได้ยินก็รู้สึกสนใจด้วย เขาอยากเห็นฝีมือของมั่วหมานจริงๆ ว่ามันแข็งแกร่งแค่ไหน
"ได้!"
ฉู่หวนตกลงทันที กลืนน้ำเต้าสอดส่องของอีกฝ่ายเข้าไปในผืนดินศักดิ์สิทธิ์ของตัวเอง
หลังจากนั้นไป๋เซิ่งก็อดใจไม่ไหว ตบหัวน้ำเต้าฉายภาพทันที
จากดวงตาตั้งของน้ำเต้าฉายภาพ ลำแสงสีขาวพุ่งออกมา ลำแสงก่อตัวเป็นภาพกลางอากาศ
ดูจากเนื้อหาภาพ ก็เป็นฉากในผืนดินศักดิ์สิทธิ์ของฉู่หวนนั่นเอง
แต่ดูเหมือนเพราะน้ำเต้าสอดส่องล้มคว่ำลง จึงเห็นได้เพียงท้องฟ้าในผืนดินศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น
ไป๋เซิ่งรีบพูด: "ฉู่หวน เจ้าให้นักรบวรยุทธ์ของเจ้าช่วยขยับตำแหน่งหน่อยสิ"
ฉู่หวนพยักหน้า ใช้พันธสัญญาออกคำสั่งทันที
มั่วหมานในผืนดินศักดิ์สิทธิ์ได้รับคำสั่ง เริ่มปฏิบัติทันที
เห็นเพียงท้องฟ้าในภาพฉายสั่นสะเทือนอย่างกะทันหัน จากนั้นมุมมองก็เปลี่ยนไป
ใบหน้าใหญ่ปรากฏขึ้นในภาพฉาย
ใช่ใบหน้าของมั่วหมาน
จากนั้นมันถือน้ำเต้าสอดส่อง มัดไว้กับโครงน้ำเต้า เพื่อให้เห็นภาพรวมทั้งหมดในผืนดินศักดิ์สิทธิ์