“ถึงเขตเฉินลี่แล้ว ผู้โดยสารที่จะลงที่เขตเฉินลี่โปรดลงรถ ลงรถทางประตูหลัง โปรดระวังความปลอดภัย!”
ฉู่หวนที่กำลังเพลิดเพลินกับทิวทัศน์เมืองนอกหน้าต่างรถบัส สะดุ้งขึ้นมา ยืนขึ้น และลงจากรถที่ประตูหลัง
หลังลงรถ เขาเห็นการจัดวางของหมู่บ้านที่คุ้นเคย ก็โล่งใจขึ้นมา
แต่แล้ว ป้ายแปลกตาก็ทำให้เขาเกิดความสงสัย—หน้าหมู่บ้านมีป้าย “หมู่บ้านครอบครัววีรชน” ตั้งอยู่
หรือว่าครอบครัวของเขาจะมีวีรชน?
หรือจะเป็นปู่ของเขา?
ในโลกเดิม ปู่ของเขาก็ตายไปนานแล้ว ในโลกนี้ ปู่ของเขากลายเป็นวีรชนงั้นหรือ?
ฉู่หวนคิดไม่ออก แต่ก็ยังเดินตามความทรงจำไปจนถึงตึก 3 ยูนิต 1 ห้อง 301 ของเขตเฉินลี่!
เขาก้าวขึ้นบันไดเก่า ๆ จนมาหยุดอยู่หน้าประตูบ้าน
จ้องมองประตูที่ทั้งคุ้นเคยและแปลกตา ใจเขาพลุ่งพล่านไปด้วยความรู้สึกมากมาย!
เขาล้วงกระเป๋า หยิบกุญแจออกมา
จากนั้นเขาก็เสียบกุญแจเข้าอย่างแรง แล้วบิดอย่างสุดแรง
แกร็ก!
ประตูเปิดออก!
ฉู่หวนเดินเข้าไปในบ้านด้วยความรู้สึกตื่นเต้น
แต่ทว่า
ในบ้านมืดมาก เหมือนไม่มีคนอยู่
ฉู่หวนใจเต้นไม่เป็นจังหวะ เขารีบเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่น
ปลอบใจตัวเองไม่หยุด: ต้องไม่ใช่อย่างที่ฉันคิดแน่นอน แค่พ่อแม่ยังไม่กลับบ้านเท่านั้น
และเมื่อเขาเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่น ร่างกายทั้งร่างก็แข็งทื่ออยู่กับที่ทันที
บนผนังห้องนั่งเล่น มีรูปถ่ายขาวดำสองรูปตั้งอยู่