"ฉู่หวน นายเข้าใจวิชาของตัวเองได้ยังไงบ้าง?"
ฉู่หวนเพิ่งจะออกมา ก็เจอเจ้าเทียนอวี๋ที่เพิ่งออกมาเหมือนกันพอดี
เจ้าเทียนอวี๋ถามฉู่หวนด้วยความตื่นเต้น ดูท่าทางเขาแล้ว ได้ผลประโยชน์มาไม่น้อยเลยทีเดียว
ฉู่หวนพยักหน้า แล้วพูดแกล้งๆ ว่า "ฉันก็พอใช้ได้ แล้วเจ้าอัจฉริยะเทียนอวี๋ล่ะ?"
"ฉันน่ะเหรอ?"
เจ้าเทียนอวี๋เชิดจมูกขึ้นฟ้า ท่าทางอวดดีแล้วพูดว่า "ฟ้าไม่ให้ฉันเกิด..."
"ฟ้าไม่ให้ไป๋เซิ่งเกิด เส้นทางเซียนดินก็มืดมนดั่งราตรีอันยาวนาน!"
ทั้งคู่ได้ยินเสียงก็หันไปมอง เห็นไป๋เซิ่งทำหน้าตาเยี่ยงปรมาจารย์ผู้โดดเดี่ยวกำลังมองเพดาน พลางส่ายหัวเป็นระยะๆ
เฮ้ย! ไอ้ไป๋เซิ่ง แกมาแย่งประโยคฉัน!
พูดจบ เจ้าเทียนอวี๋ก็พุ่งเข้าไปตะลุมบอนกับไป๋เซิ่งเป็นลูกข่าง
ส่วนฉู่หวนทำเป็นไม่รู้จักไอ้สองตัวโง่นั่น แล้วหมุนตัวเดินจากไป
เห็นว่าพวกเขาต่างได้ผลประโยชน์กันมาคนละไม้คนละมือ เขาก็วางใจแล้ว
ดูเหมือนว่าพวกเขาจะเลือกเส้นทางที่อยากจะไปได้แล้ว
...
เขตเฉินลี่ ภายในบ้านของฉู่หวน
ฉู่หวนเปิดร้านค้าเซียนดินด้วยความตื่นเต้น แล้วเริ่มค้นหาคำว่า "น้ำเต้าท้องกว้างขั้นหนึ่ง"
ชู่ว!
บัตรนักเรียนของเขาสว่างขึ้นมาภายใต้สายตาที่จดจ่อของเขา
ด้านบนขึ้นรายชื่อน้ำเต้ายาวเหยียด
ล้วนเป็นน้ำเต้าขั้นหนึ่ง แต่ไม่มีน้ำเต้าท้องกว้างสักลูกเดียว!
สิ่งที่เขาไม่อยากให้เกิดขึ้นที่สุดก็เกิดขึ้นแล้ว!
ขั้นหนึ่งไม่มีตัวเลือกน้ำเต้าท้องกว้าง!
จำใจ ฉู่หวนจึงเริ่มดูตัวเลือกเมล็ดพันธุ์ขั้นหนึ่งอื่นๆ ว่ามีอะไรที่เทียบเท่าน้ำเต้าท้องกว้างได้บ้าง