ที่บ้านเจ้าเทียนอวี๋
ฉู่หวน ไป๋เซิ่ง และเจ้าเทียนอวี๋ ทั้งสามคนมาพบกัน
ฉู่หวนเพิ่งก้าวเข้ามา ก็ถูกสองคนนั้นคนละทิศคนละทาง ดึงเขาให้เข้าไปในผืนดินศักดิ์สิทธิ์ของตัวเอง
เขาทำได้เพียงพูดอย่างจนใจ "อย่าดึงกันได้แล้ว ผมมีแค่คนเดียว ต้องแบ่งกันมาก่อนหลัง!"
เจ้าเทียนอวี๋เบิกตากว้าง พูดเถียงไม่เข้าท่า "นี่บ้านกู กูก่อน!"
ไป๋เซิ่งไม่ยอมเป็นรอง "แขกย่อมสำคัญที่สุด แขกต้องมาก่อน!"
ระหว่างที่ทั้งคู่เถียงกันไม่จบไม่สิ้น ฉู่หวนไม่อยากฟังพวกเขาพูดมากเกินไป จึงเอ่ยขึ้นตรง ๆ ว่า "ไปที่ของไป๋เซิ่งก่อนเถอะ!"
ไป๋เซิ่งเผยรอยยิ้มดีใจ ส่งสายตายั่วเย้าไปทางเจ้าเทียนอวี๋หนึ่งครั้ง แล้วลากฉู่หวนเข้าไปในผืนดินศักดิ์สิทธิ์ของตัวเอง
เจ้าเทียนอวี๋ทำหน้าห่อเหี่ยว เดินตามเข้าไปด้วย
เมื่อเข้าไปแล้ว ฉู่หวนพบว่าผืนดินศักดิ์สิทธิ์ของอีกฝ่ายก็ให้ความรู้สึกเป็นหนึ่งเดียวกันกับธรรมชาติ อีกทั้งปราณยังอุดมสมบูรณ์ เห็นได้ชัดว่าเป็นเส้นชีพจรปราณขั้นสอง
"ไอ้หนู รวยแล้วหรือไง?"
ฉู่หวนรู้ดีว่าการทำได้ถึงขนาดนี้ยากแค่ไหน แค่เงินหลักหมื่นล้านก็ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะรับไหวแล้ว
ไป๋เซิ่งหัวเราะคิก ๆ พูดว่า "ไปงัดเงินพ่อแม่เอามา พวกท่านควักเงินเก็บทั้งชีวิตออกมา ให้ผมสะสมกำลังพลได้เร็ว ๆ จะได้ไม่ถูกเกณฑ์เข้ากองทัพ"
เจ้าเทียนอวี๋ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ พูดเสริม "ฉันก็เหมือนกัน"
จู่ ๆ ไป๋เซิ่งก็ถามฉู่หวนด้วยสีหน้าลึกลับ "เดาสิว่าเราใช้คัมภีร์เต๋าสีอะไรเลื่อนขั้นกัน?"
ฉู่หวนเดาแบบส่ง ๆ "คัมภีร์เต๋าสีม่วง?"