อีกไม่นานเจ้าเทียนอวี๋กับไป๋เซิ่งก็จะมาถึง ฉู่หวนจึงไม่ได้อยู่ในผืนดินศักดิ์สิทธิ์ต่อ
เขาสั่งให้มั่วหมานเก็บน้ำเต้าทั้งหมดลงมา แยกประเภทไว้ให้เรียบร้อย เพื่อให้เขานำไปขายได้ง่ายขึ้น
จากนั้นฉู่หวนก็กลับมาที่ห้องรับแขกในบ้านเพื่อรอ
ไม่ทันให้รอนานนัก ไม่นานเจ้าเทียนอวี๋และไป๋เซิ่งก็เดินทางมาด้วยกัน
แม้จะมาถึงบ้านของฉู่หวนแล้ว ทั้งสองคนก็ยังคงโต้เถียงกันไม่หยุด ว่าใครมีอาวุธบำเพ็ญที่เหนือกว่ากัน
ฉู่หวนไม่ได้ห้ามปรามทั้งสอง คนฟังเหตุผลเพี้ยนๆ ของพวกเขาอย่างเพลิดเพลิน ที่ต่างพยายามพิสูจน์ว่าอาวุธบำเพ็ญที่ตนเลือกนั้นแข็งแกร่งที่สุด
ในขณะที่ทั้งสองกำลังโต้เถียงกันอย่างดุเดือด ไป๋เซิ่งก็หยุดลงกระทันหัน ใบหน้าเผยรอยยินดี เขารีบพูดว่า "พี่หวน อาวุธบำเพ็ญของผมดูเหมือนจะสุกเต็มที่แล้ว!"
ฉู่หวนและเจ้าเทียนอวี๋ต่างตะลึง แล้วพูดพร้อมกันว่า "งั้นรออะไรอยู่ล่ะ รีบไปดูสิ!"
ไป๋เซิ่งรีบพยักหน้ารับ มีความรู้สึกเหมือนพ่อที่กำลังจะมีลูกชาย
เมื่อฉู่หวนพวกเขามาถึงผืนดินศักดิ์สิทธิ์ของไป๋เซิ่ง ก็เห็นทันทีว่าท่ามกลางเถาน้ำเต้าที่เขียวชอุ่ม
มีน้ำเต้าลักษณะคล้ายพระพุทธรูปนั่งขัดสมาธิ ตัวสีทองอร่าม หน้าตาสง่าเงียบในรูปแบบการ์ตูน
เมื่อฉู่หวนพวกเขามาถึง ดูเหมือนเวลาจะมาถึงพอดี
น้ำเต้าพระเล็กๆ นั้นสะบัดตัวอย่างแรง ร่วงหล่นลงพื้น ส่งเสียงหนักหน่วงคล้ายเสียงระฆัง
เห็นได้ชัดว่า หลังจากน้ำเต้าร่วงลงพื้น มันก็เริ่มขยายตัวอย่างรวดเร็ว