"บึ้ม!"
ทันทีที่คำว่า "ข้าชื่อฉู่หวน" หลุดจากปากฉู่หวน เขารู้สึกถึงประสาทสัมผัสทั้งหมดถูกยืดยาวออกไปในชั่วพริบตา แม้แต่เสียงสะท้อนท้ายประโยคก็ถูกยืดออกอย่างไร้ขีดจำกัด
เมื่อสติกลับมาอีกครั้ง เขาพบว่าตนเองกำลังลอยอยู่ท่ามกลางจักรวาลอันกว้างใหญ่ไพศาล
เบื้องบนมีพระอาทิตย์แผดเผา ข้างกายมีแสงจันทร์สีเงินทาบทอ ยิ่งไปกว่านั้นคือหมู่ดาวนับไม่ถ้วนโปรยแสงระยิบระยับลงมา ดั่งความฝันอันงดงาม
แต่ทว่า ในใจของฉู่หวนกลับมีความรู้สึกเร่งด่วนอย่างประหลาดเกิดขึ้น—ต้องรีบหาที่กำบังโดยเร็ว มิเช่นนั้น เขาจะต้องตาย!
แต่เมื่อมองไปรอบตัว ทุกสารทิศล้วนเป็นความเวิ้งว้างของจักรวาล ไม่มีแม้แต่ที่เหยียบยืน จะไปหาที่กำบังได้ที่ไหนกัน!
กำลังคิดอยู่นั้น ฉู่หวนรู้สึกว่าความร้อนจากดวงอาทิตย์เริ่มแผดเผาจิตสำนึกของเขา ราวกับร่างกายทั้งหมดกำลังจะถูกจุดติด จิตสำนึกก็เริ่มอ่อนแอลงเรื่อย ๆ
จะตายแล้วหรือ?
ความสิ้นหวังอันใหญ่หลวงผุดขึ้นในใจฉู่หวน
เขายังไม่ได้เริ่มต้นชีวิตใหม่เลยสักนิด~
ในขณะนั้นเอง เสียงเด็ก ๆ เสียงนั้นดูเหมือนจะดังขึ้นข้างหูเขาอีกครั้ง
"ฉู่...หวน!"
พร้อมกับเสียงเรียกนั้น ความรู้สึกไม่สบายทั้งหมดก็ถอยร่นหายไปราวกับน้ำทะเล
จิตสำนึกของเขาดูเหมือนจะได้รับการหล่อเลี้ยงด้วยพลังงานลึกลับบางอย่าง ไม่เพียงหยุดอ่อนแอลง แต่กลับแข็งแกร่งและมีพลังมากขึ้น
เป็นจิตสำนึกที่เพิ่งติดต่อกับเขาเมื่อครู่นี้!
ขณะนี้ ฉู่หวนออกจากสภาวะสมาธิแล้ว ความคิดและความวุ่นวายมากมายผุดขึ้นในใจ
เขานึกออกถึงสาเหตุและผลลัพธ์ทั้งหมดในทันที
จิตสำนึกเด็ก ๆ เมื่อครู่นี้ คงจะเป็นจิตสำนึกที่ถือกำเนิดมาจากน้ำเต้าสีม่วงทอง และสถานที่ที่เขาอยู่ตอนนี้ ก็น่าจะเป็นจักรวาลภายในของน้ำเต้าสีม่วงทองนั่นเอง
สิ่งที่เขาต้องทำตอนนี้ คือเปิดผืนดิน!
แต่จะทำอย่างไรล่ะ?
ฉู่หวนงงไปหมด
กำลังคิดไม่ออกอยู่นั้น จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงหญิงสาวอ่อนโยนดังขึ้นข้างหูอีกครั้ง
เป็นเสียงประกาศนั่นเอง
"จดจ่อจิตสำนึก สื่อสารกับพันธสัญญา ใช้พลังของพันธสัญญาเปิดผืนดินศักดิ์สิทธิ์ นักศึกษา เวลาของคุณมีจำกัด โปรดรีบลองดู!"
คิดว่าน่าจะกลัวว่านักเรียนบางคนจะเสียโอกาสในการเปิดผืนดินศักดิ์สิทธิ์ไป จึงมีคำแนะนำที่ละเอียดขนาดนี้!
ฉู่หวนตั้งสติได้ เริ่มจดจ่อจิตสำนึกเพื่อสื่อสารกับจิตสำนึกเด็ก ๆ นั้นอีกครั้ง
คิดว่ามันคงยาก
แต่ไม่คิดว่า เพียงแค่จิตสำนึกของเขาขยับเล็กน้อย ก็เชื่อมต่อกับจิตสำนึกเด็ก ๆ เมื่อครู่นี้ได้สำเร็จ
"ฉู่...หวน! ฉู่หวน ฉู่หวน!"
จิตสำนึกนั้นดูจะตื่นเต้นมาก เรียกชื่อฉู่หวนไม่หยุด
ฉู่หวนยิ้มออกมา ส่งคลื่นจิตสำนึกของตัวเองออกไป:
"ต่อไปนี้ เรียกเจ้าว่าจินเจี่ยวแล้วกัน!"
"จินเจี่ยว ฉู่หวน จินเจี่ยว ฉู่หวน!" จิตสำนึกนั้นดูแจ่มใสยิ่งขึ้น
และเหมือนจะเติบโตเร็วมาก!
ความสามารถในการเรียนรู้ก็แข็งแกร่ง!
ฉู่หวนยิ้มอย่างพอใจ "จินเจี่ยว เปิดผืนดินศักดิ์สิทธิ์!"
จิตสำนึกของจินเจี่ยวส่งผ่านเข้ามาในจิตสำนึกของฉู่หวน
เชิญชวนเขาให้ร่วมควบคุมจักรวาลภายในด้วยกัน!
ฉู่หวนไม่ลังเล รับคำเชิญ
ทันใดนั้น ฉู่หวนสัมผัสได้ถึงจังหวะการเต้นของจักรวาลนี้ รู้สึกถึงการเติบโตอันเล็กน้อยของมัน
เขาคิดในใจ
"เปิดผืนดิน!"
เมื่อความคิดของเขาส่งไป คลื่นขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นทั่วทั้งจักรวาล
ในเวลาเดียวกัน ฉู่หวนรู้สึกว่าตัวเองสามารถควบคุมรูปร่างหน้าตาของผืนดินศักดิ์สิทธิ์ที่เปิดออกมาได้!
แม้จะไม่สามารถควบคุมขนาดได้ ทำได้เพียงเปิดพื้นที่เล็ก ๆ แต่รูปทรงเลือกได้
เขาคิดอยู่นิดหน่อย แล้วเลือกแบบ "ฟ้ากลมดินเหลี่ยม"
เพราะผืนดินศักดิ์สิทธิ์ที่เปิดได้นั้นเล็กเกินไป ตั้งเป็นทรงกลมก็ยิ่งปลูกไม่ได้
เมื่อฉู่หวนเลือกเสร็จ เบื้องใต้เท้าของเขา มีแผ่นดินสีเหลืองกำลังก่อตัวขึ้น ฝุ่นและเศษซากจักรวาลนับไม่ถ้วนประกอบกันเป็นดินและพื้นผิวของมัน
เพียงชั่วครู่ เท้าของเขาก็มีแผ่นดินสีเหลืองเพิ่มขึ้นประมาณหนึ่งหมู่
พร้อมกับการถือกำเนิดของผืนดินศักดิ์สิทธิ์ บนท้องฟ้าก็มีฟิล์มป้องกันบาง ๆ โปร่งใสปรากฏขึ้นอีกชั้นหนึ่ง
ฉู่หวนสงสัยในใจ ฟิล์มป้องกันนี้ก็ไม่ใช่สิ่งที่เขาสร้างขึ้น แล้วจู่ ๆ มันปรากฏขึ้นมาได้อย่างไร?
ตอนนี้เอง เสียงกลไกดังขึ้นข้างหูอีกครั้ง ตอบคำถามของเขา
"รหัสนักศึกษา#152356Z สมบัติระดับจักรวาล[เยื่อหุ้มฟ้าดิน]ถูกส่งลงมาแล้ว นักศึกษาโปรดตรวจรับ"
ที่แท้ก็เป็น[เยื่อหุ้มฟ้าดิน]ที่โรงเรียนมอบให้ ช่วยในการถือกำเนิดของผืนดินศักดิ์สิทธิ์
อ้าว?
ฉู่หวนพบอย่างประหลาดใจ พอมี[เยื่อหุ้มฟ้าดิน]นี้ อากาศภายในผืนดินศักดิ์สิทธิ์ก็เริ่มเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ และยังมีแรงโน้มถ่วงเกิดขึ้นอีกด้วย
อีกทั้งยังดูดซับแสงจากจักรวาลอย่างต่อเนื่อง เพื่อเป็นสารอาหารในการเจริญเติบโตของผืนดินศักดิ์สิทธิ์
ที่สำคัญที่สุด แม้แต่แสงแดดอันร้อนแรง เมื่อผ่านเยื่อหุ้มฟ้าดินไปแล้ว ก็กลับอ่อนโยนลง
สมกับเป็นสมบัติระดับจักรวาลจริง ๆ!
ยังไม่ทันที่ฉู่หวนจะสัมผัสความรู้สึกอย่างละเอียด จู่ ๆ เขาก็พบว่าสายตาของตัวเองถูกยืดยาวออกไปอย่างรวดเร็ว แล้วก็จมดิ่งสู่ความมืดมิด
เขารู้สึกถึงเสียงหัวใจเต้นและชีพจรของตัวเอง รวมถึงเสียงหญิงสาวอ่อนโยนที่ดังขึ้นข้างหู
"ยินดีด้วยนักศึกษา เปิดผืนดินสำเร็จ พรสวรรค์ของคุณจะปรากฏขึ้นภายในหนึ่งถึงสามวันข้างหน้า โปรดรอคอยอย่างอดทน ตอนนี้โปรดเก็บของใช้ส่วนตัว แล้วไปรวมตัวกันที่ห้องโถงชั้นหนึ่งของโรงเรียน"
ยังมีพรสวรรค์อีก!
ฉู่หวนดีใจในใจ คิดว่า งั้นก็รอสามวันสิ เขาอยากรู้จริง ๆ ว่าพรสวรรค์ของตัวเองคืออะไร!
เขารีบพลิกตัวลุกขึ้น ใส่รองเท้า แล้วมองไปทางน้ำเต้าสีม่วงทอง
พบว่าฝาครอบที่ครอบน้ำเต้าสีม่วงทองไว้นั้นหายไปแล้ว น้ำเต้าสีม่วงขนาดเท่าฝ่ามือกำลังนอนนิ่งอยู่บนแผ่นฟองน้ำสีดำด้าน ลวดลายสีทองบนนั้นสะท้อนแสงระยิบระยับ ราวกับงานประดิษฐ์น้ำเต้าที่ประณีต
ฉู่หวนเดินเข้าไปทีละก้าว กุมน้ำเต้าสีม่วงทองไว้แน่นในมือ กลัวว่ามันจะตกแตก
สัมผัสได้ถึงความเย็นเล็กน้อยจากน้ำเต้าในฝ่ามือ เขาแทบกลั้นความตื่นเต้นในใจไว้ไม่อยู่
เส้นทางเซียนดินอยู่ตรงหน้าแล้ว!
ต่อไปนี้เขาก็เป็นผู้ชายที่จะเป็นเซียนเป็นบรรพบุรุษแล้ว!
ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ!
เขาก้าวเท้าอย่างเบาสบาย ออกจากห้องเปิดผืนดิน
ตั้งใจจะทักทายอาจารย์เมื่อครู่นี้ แต่กลับพบว่าเขากำลังต้อนรับนักเรียนอีกคนหนึ่งอยู่
และนักเรียนคนนั้นก็กำลังดูภาพพันธสัญญาสามภาพด้วย
เขาสังเกตเห็นว่า คำแนะนำของน้ำเต้าสีม่วงทองเปลี่ยนไปแล้ว
ชื่อพันธสัญญา: [น้ำเต้าสีม่วงทอง]
คำอธิบายพันธสัญญา: [จักรวาลภายใน]ภายในน้ำเต้าสีม่วงทองบ่มเพาะรูปแบบเริ่มต้นของโลก
[น้ำเต้ากลายพันธุ์]การปลูกพืชตระกูลน้ำเต้าภายในน้ำเต้าสีม่วงทอง เมื่อในที่สุดติดเป็นผลน้ำเต้า มีโอกาส 15% ที่จะกลายพันธุ์
[แสงไม้เรียว]การปลูกพืชภายในน้ำเต้าสีม่วงทอง วงจรการเจริญเติบโตลดลง 5% ต้นไม้เจริญงอกงามเพิ่มขึ้น 5% อัตราการงอกของต้นกล้าเพิ่มขึ้น 5%
——
[น้ำเต้าขึ้นบันได]กลายเป็น[น้ำเต้ากลายพันธุ์] แม้จะไม่เลว แต่ก็เห็นได้ชัดว่าไม่เท่า[น้ำเต้าขึ้นบันได]ของตัวเอง!
แอบดีใจอยู่ในใจ ฉู่หวนเดินไปที่บันไดลงชั้นล่าง
ห้องเรียนของพวกเขาอยู่ชั้นสามของโรงเรียน แค่ลงไปสองชั้นก็ถึงห้องโถงชั้นหนึ่งแล้ว
แต่รวมตัวกันที่นั่นเพื่ออะไร?
ฉู่หวนมีความสงสัยเล็กน้อยในใจ แต่ก็ยังลงบันไดไปอย่างว่าง่าย
พอไปถึงชั้นหนึ่งก็เห็นว่านักเรียนหลายคนกำลังอวดพันธสัญญาของตัวเอง อวดหน้าจอ อวดคำอธิบาย
"ทุกคนดูสิ คำอธิบายของฉันคือ[ผลไม้ดกดื่น]! ทุกครั้งที่ออกผลเพิ่มขึ้น 30%!"
"นั่นอะไรกัน ดูคำอธิบายของฉันสิ[น้ำเต้าพันฟ้า] พืชตระกูลน้ำเต้าสามารถเติบโตได้ไม่รู้จบ ไม่มีวันเหี่ยวเฉา!"
"ดูของฉันสิ..."
"ทุกคนเงียบหน่อย!"
จู่ ๆ เสียงหนึ่งดังขึ้น ห้องโถงเงียบลงชั่วขณะ
ตอนนี้เอง ชายหนุ่มหน้าตาแก่แดด เคราเยอะ ย่างสามขุมเข้ามา พอเห็นทุกคนมองมาที่เขา ก็กระแอมเบา ๆ : "แค๊ก ๆ ข้าประกาศว่า คำอธิบายของข้าต่างหากที่ไร้เทียมทาน[น้ำเต้าหลอมสำเร็จ] น้ำเต้าของข้าสามารถหลอมเป็นสมบัติได้! ไร้เทียมทานสุด ๆ!"
ห้องโถงเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วก็เดือดพล่านขึ้นมาทันทีราวกับน้ำเดือด
"ปัดโธ่! ข้ายังคิดว่าเป็นอาจารย์!"
"ข้าก็คิดว่าใช่ สุดท้ายกลายเป็นพวกชอบโม้!"
"แต่ถึงจะโม้ ก็เถอะ คำอธิบายของเขานี่ฉันอิจฉาจริง ๆ!"
...
ฉู่หวนใจเต้น รู้สึกว่าตัวเองสามารถเรียกหน้าจอของน้ำเต้าสีม่วงทองออกมาได้แล้ว และยังมีโหมดแสดงผลสองแบบ: ให้ตัวเองเห็นได้ และให้คนอื่นเห็นได้
เขาอดกลั้นความตื่นเต้นในใจ ไม่เลือกที่จะเปิดเผย แต่เลือกที่จะให้ตัวเองเห็นเท่านั้น
เพราะว่า เขาเป็นคนถ่อมตัว